PAEONIA MOUTAN. 



Paeonië , die ik echter in Kramer's Geographisch Woorden- 

 boek niet heb hunnen vinden , en nog' anderen van het 

 Grieksche iraiwv, dat «redder" of «helper" beteekent. Hoe 

 dit echter ook zij, dit staat vast, dat de Pioenen, zooals 

 de naams-afleidingen getuigen , oudtijds als geneesmiddelen 

 eene groote reputatie genoten , en zelfs hoog-elijk om hare 

 heelende eigenschappen werden vereerd. Tegenwoordig zijn 

 zij uitsluitend als sierplanten van beteekenis. 



Men verdeelt de Pioenen in twee rubrieken , waarvan de 

 eene enkel kruidachtige, de andere enkel heesterachtige 

 soorten of verscheidenheden omvat. De laatsten worden ook 

 wel boom-Pioenen geheeten , en , in het algemeen , met den 

 naam van Paeonia Mo2itan of Paeonia arborea aangeduid. 

 Tot beide rubrieken behooren planten met fijn- en grof-inge- 

 sneden bladen , witte of roode , enkele of gevulde bloemen. 

 Van alle soorten is Paeonia ojficinalis, die op de bergen 

 van Zuid-Europa voorkomt , de oudst bekende en algemeenste. 

 Doordien hare bloemen en haar wortel voorheen wel tegen 

 jicht werden aangewend , noemt men de plant in Duitschland 

 nog wel «Jichtrose". 



Men vermenigvuldigt de Pioenen op meer dan eene wijze, 

 en wel 1° door zaad, 2° door afleggers (niet aan te beve- 

 len), 3° door splitsing, 4° door scheuring", 5° door enting- 

 en 6 U door stek. Het enten bestaat hierin , dat men een 

 tak eener P. Moutan op den knolachtigen wortel eener 

 kruidachtige Pioen overbrengt, waarna beiden met elkander 

 vergroeien, en de geënte tak even zoo weelderig blijft 

 voortgroeien alsof hij op den oorspronkelijk en stam ware 

 blijven zitten. Ook de thans afgebeelde Pioen wordt, vol- 

 gens den Heer Glijm , het best op die wijze vermenigvuldigd. 



