WETENSCHAPPELIJKE MEDEDEELINGEN. 



Het jaar 1847 neemt in de geschiedenis dei' Fuchsia's 

 eene belangrijke plaats in. Tot daartoe namelijk hadden de 

 bloemen der mestiezen , uit zaad verkregen , nooit anders 

 uitgeblonken dan door hare grootte of kleur ; toen eindelijk 

 de kweeker Bkuneau van Parijs onder een zaaisel Fuchsia's 

 één exemplaar aantrof, waarbij de bloemdeelen , 20 tot 24 

 in getal , op de wonderlijkste wijze dooreen waren gezeten. 

 Deze monsterachtige bloemen nu openden het vooruitzicht, 

 dat men weldra goed gevormde dubbele verkrijgen zou , en 

 die hoop werd dan ook in de eerste helft van het 6 e tiental 

 jaren onzer eeuw verwezenlijkt. 



Henderson was de eerste, wien het gelukte, eene Fuchsia 

 met volkomen goed gevormde dubbele bloemen voort te 

 brengen. Het was eene verscheidenheid uit de reeks der 

 donkere soorten, in den regel als F. Ilendersonii bekend. 

 Op haar volgden , uit de reeks der lichte soorten , weldra (in 

 1853) de F. carnea plena van Lemoine te Naucy. Nog 

 andere dubbele Fuchsia's werden door den zelfden Lemoine 

 en door Dubus in Frankrijk, en verder door Dender in 

 Duitschland gewonnen; maar toch stonden hunne bemoei- 

 ingen en uitkomsten te dezen opzichte achter bij die van den 

 Brusselschen kweeker Cornelissen , wiens verdiensten op het 

 gebied der Fuchsia-kultuur zeer hoog behooren te worden 

 aangeschreven , en nog - meer gewaardeerd zouden worden , 

 als men hem niet verwijten kon , dat hij de door hem verwor- 

 ven nieuwigheden met te weinig kritiek in den handel zendt. 



De enkele en dubbele Fuchsia's met witte kroonen wer- 

 den , evenals de dubbele met roode of paarse bloemen , door 

 het publiek met geestdrift ontvangen. In 1863 kende men 

 niet meer dan 9 bastaarden met witte kroonen , waarvan 5 

 door Cornelissen en de overigen door Henderson en anderen 

 geleverd waren. In 1864 klom dat getal tot 16 en in 1865 



