WETENSCHAPPELIJKE MEDEDEEL1NGEN. 



gezegd Canna indica met steenroode bloemen) , opgenomen 

 in den Hortus regius van 1665, te Parijs; Canna atncricana 

 f/ore fulgenti cocco splendente (d. i. Canna indica met schit- 

 terende scharlakenroode bloemen) en Canna indica angusti- 

 folia flore flavo (later eenvoudig Canna angustifolia gehee- 

 ten), beiden vermeld in den in 1687 in 't licht verschenen 

 catalogus van den kruidtuin te Leiden. 



In de 18 e eeuw groeide het getal soorten en verscheiden- 

 heden van Canna indica slechts weinig aan. Barteam , een 

 Engelsch reiziger in Zuid-Carolina , verrijkte de Europeesche 

 verzamelingen in 1731 met de verscheidenheden speciosa en 

 coccinea van Canna indica, en daarenboven met Canna 

 glauca. In 1778 werd van St. Helena de verscheidenheid 

 patens vau Canna indica ingevoerd, en in 1788 deed Canna 

 flaccida, aan de boorden van den Mississipi door Nuttal 

 in groote menigte aangetroffen , hare intrede in onze tuinen. 

 Het verdient eene opzettelijke vermelding , dat laatstgenoemde 

 soort, in 1837, door de Engelscheu onder den naam van 

 Canna Reevesii in den handel gebracht is geworden , eene 

 vergissing, die daarin haar oorsprong had, dat men eenige, 

 door Reeves in China ontdekte en van dat rijk naar Enge- 

 land verzonden , individuen voor nieuw hield , niettegenstaande 

 er geen twijfel aangaande hare afkomst uit Amerika konde 

 bestaan. 



Tot het jaar 1820 bleef de aanwas van nieuwe Canna's 

 nog immer beneden het middelmatige. In 1809 maakte de 

 »Jardin des Plantes" te Parijs het eerst melding van Canna 

 gigantea, en de plantentuin te Dublin, in 1813, van Canna 

 syhestris , als van Brazilië afkomstig opgegeven. Van 1816 

 tot 1820 kwamen verder, ten gevolge der reizen van Ruiz 

 en Pavon in Amerika , Canna iridiflora , Lamier ti , edulis 

 en paniculata in den handel. 



