LIGT HET IN DE BEDOELING DER NATUUR , DAT PE BLOEMEN ZICH 

 ZELVEN , OF ELKANDER WEDERKEERIÜ BEVRUCHTEN» 



Doordien de meeste bloemen tweeslachtig zijn , kan het 

 niet wel anders of men moest , zoolang niet door opzettelijke 

 waarnemingen van het tegendeel gebleken was , in de mee- 

 ning verkeeren , dat het in de bedoeling lag der natuur, 

 dat elke bloem zich zelve zou bevruchten , en dat eene toe- 

 nadering van verschillende bloemen , ter verkrijging van 

 kiembaar zaad , geenszins noodzakelijk was. Werkelijk was 

 dit denkbeeld dan ook gedurende bijkans de geheele vorige 

 eeuw heerschend. Eerst in 1793 kwam daarin eenige ver- 

 andering, toen C. K. Sprengel in zijn beroemd werk: 

 » Das entdechte Oeheimniss der Natur im Bau und in der 

 Befruclitimg der Blumen" , de ontdekking mededeelde, dat 

 de geslachtsrijpheid van de meeldraden en den stamper bij- 

 tweeslachtige bloemen in het g-eheel niet altijd samenvalt , 

 zoodat de bevruchting bij zulke bloemen feitelijk tot de on- 

 mogelijkheden behoort , en ook niet tot stand zoude komen , 

 indien er geene insecten (vooral bijen , hommels , wespen en 

 vlinders) waren, die het stuifmeel der eene, oudere of jon- 

 gere , bloem op den stempel eener andere , jongere of oudere , 

 overbrachten. 



De door Sprengel verkondigde nieuwigheden wekten echter 

 niet die belangstelling , welke zij zoo ruimschoots verdienden , 

 of wel , men zag ze over het hoofd. Dit althans is zeker , 

 dat men de tweeslachtigheid der bloemen nog wel 40 jaar 



