WETENSCHAPPELIJKE MEDEDEELINGEN. 



later bleef beschouwen als eene voorzorg- der natuur om de 

 bevruchting te verzekeren, en dat eerst in 1837 door Knight 

 en Herbekt eene nieuwe bijdrage tot de door Sprengel me- 

 degedeelde feiten g-eleverd en de waarnemingen van dezen 



geleerde daardoor nader bevestigd werden. 



Als leerstuk echter werd het denkbeeld, dat zelfbevruch- 

 ting bij de planten nadeelig , wederkeerige bevruchting daar- 

 entegen voordeelig werkt , het eerst voorgedragen , toegelicht 

 en verdedigd door Darwin , in zijne twee werken : » On the 

 oriffin of species by means of natural sekctioii", 1859, en 

 o Ou the varions contrivances by which british and foreign 

 Orchids are fertilised by insects", 1862. De talrijke voor- 

 beelden , welke de Schrijver , vooral in het laatste werk , tot 

 staving zijner leer aanhaalt , spreken zoo zeer ten gunste 

 daarvan , dat men hare toepasselijkheid op de Orchidaceeën 

 althans stellig niet ontkennen kan. En, houdt men nu in 

 het oog, dat Darwin's onderzoekingen zich ook nog over 

 andere familiën uitstrekten , en dat hij overal nieuwe voor- 

 beelden aantrof voor de juistheid zijner stelling , dan kan 

 het geene verwondering wekken , dat hij tot het besluit 

 kwam : » Nature tells us in the most emphatic manner 

 that she abhorrs perpetual selffertilisation " en » No herma- 

 phrodite fertilises itself for a perpetuity of generations." 



De zin dezer woorden is niet altijd recht verstaan gewor- 

 den , en heeft wel eens aanleiding gegeven tot verkeerde 

 uitlegging-en. Darwin nl. ontkent geenszins, dat er door 

 zelfbevruchting kiembaar zaad in eene tweeslachtige bloem 

 kan worden voortgebracht , maar wel , dat het aantal zaad- 

 korrels , op die wijze verkregen , even groot zou wezen als 

 na eene wederzijdsche bevruchting. De laatste levert altijd 

 meer goed zaad op ; en juist hierin lag voor den gemalen 

 waarnemer de aanleiding , om , in verband met hetgeen de 



