

WETENSCHAPPELIJKE MEDEDEELINGEN. 



diklinie , de heteroinorphie en de dichogamie der bloemen 

 (zie de beteekenis dezer woorden zoo aanstonds) ons leeren , 

 de stelling uit te spreken , dat de natuur van zelf bevruel 

 ting een afkeer heeft. \ 



De tegenstanders van Darwin's leer beroepen zich , ter 

 bestrijding daarvan , op voorbeelden van bloemen , die zoo- 

 danig zijn ingericht, dat het stuifmeel harer helmknoppen 

 noodzakelijk op haar eigen stempel vallen moet , en meenen 

 verder, dat die leer slechts dan recht van bestaan zou heb- 

 ben , als het bewezen was , dat eene jaren lang , generatie 

 op g-eneratie voortgezette zelfbevruchting nadeelig op de 

 nakomelingschap werkte. Doch hiertegen is aan te voeren : 

 1°. dat, zooals wij zoo aanstonds zien zullen, eene zelf be- 

 stuiving- nog geheel iets anders is dan eene zelfbevruchting , 

 of m. a. w. dat het wel gebeuren kan , dat het stuifmeel 

 eener bloem niet anders dan op haar eigen stempel kan ne- 

 derkomen , maar dat daaruit nog geenszins voortvloeit , dat 

 zulk eene aanraking tot eene werkelijke bevruchting leiden 

 moet ; 2°. dat nevens bloemen , die zóó zijn ingericht als 

 hierboven werd opgegeven , dikwerf nog anderen voorkomen 

 van een gewonen bouw , en die dus de noodzakelijkheid eener 

 zelf bestuiving niet medebrengen , en 3°. dat het , bij de on- 

 mogelijkheid , waarin men verkeert , om Dahwjn's leer door 

 tegenbewijzen omver te werpen, geenszins de vraag is, of 

 hier of daar een enkel geval wordt aangetroffen , met die 

 leer in strijd , maar wel of het groote meerendeel der ge- 

 vallen ten voordeele pleit eener wet , door een diep denker , 

 met veelomvattende kennis toegerust , uitgesproken , dan wel 

 of de volheid der daadzaken tegen de geldigheid van zulk 

 eene wet indruischt. 



Een dergenen , die hun leven schijnen toegewijd te hebben 

 aan de taak , om de juistheid vau Dabwin's leerstellingen 



