f 



WETENSCHAPPELIJKE MEDEDEELINGEN. 



aangaande de bevruchting in het Plantenrijk op proefonder- 

 vindelijken weg hoe langs zoo meer te doen uitkomen , is 

 Hildebkand. Hiervan getuigt eene brochure , onlangs en nog 

 in dit jaar, onder den titel van: » Die Gescldechter -Verthei- 

 lung bei den Pflanzen und das Gesetz der vermiedenen und 

 unvorthedhaften sletigen Selbstbcfruclttiuiff" ', door hem uitge- 

 geven , en hoofdzakelijk gegrondvest op tal van eigen waar- 

 nemingen , nu en dan in extenso in verschillende tijdschriften 

 medegedeeld. Het is aan deze brochure, dat wij een deel 

 der volgende bijzonderheden ontleenen , die tot geen ander 

 besluit kunnen voeren , dan dat er g-eene met geslachtsorga- 

 nen bedeelde plant bestaat , die zich onafgebroken en uit- 

 sluitend door zelfbevruchting kan voortplanten , en bij welke 

 de mogelijkheid eener kruising zou zijn buitengesloten ; dat , 

 bij de meeste planten , de zelfbevruchting door eigenaardig- 

 heden in den bouw der bloemen vermeden , bij anderen zelfs 

 onmogelijk of onvoordeelig is , en dat in zulke gevallen alleen 

 de kruising helpen kan , of zich door voordeeliger uitkomsten 

 kenmerkt. 



Strijdig met het denkbeeld eener zelfbevruchting , zijn in de 

 eerste plaats de DiJdinie , de DicJiogamie en de HeteromorjtMe. 



Onder DiJdinie verstaat men dat geval , waar de tweeërlei 

 geslachtswerktuigen in verschillende bloemen gezeten zijn , 

 zooals bij de een- en tweehuizige planten (Eiken , Hazelaars, 

 Wilg-en, Populieren, Hennep, enz.). Eene zelfbevruchting- 

 is hier per se onmogelijk. Elke vrouwelijke bloem moet 

 met het stuifmeel eener andere mannelijke in aanraking- 

 komen om kiembaar zaad voort te brengen. De overbrenging- 

 van dat stuifmeel wordt bij de tweehuizige planten (Wilgen , 

 Populieren , Hennep) altijd door den wind of insekten ver- 

 richt ; bij de eenhuizigen kan het echter ook gebeuren — 

 indien n.1. de mannelijke bloemen tot ééne groep met de 



