WETENSCHAPPELIJKE MEDEDEELINGEN. 



bij Puta, Parnassia , Passijlora , enz., tot hiertoe altijd be- 

 schreven heeft als onmiddellijk tot de bestuiving mede te 

 werken , maar dat men tegenwoordig - beter ingelicht is , nu 

 men weet , dat juist die planten , bij welke de bedoelde be- 

 wegingen zich openbaren, dichogamen zijn. — Het doel dezer 

 verplaatsing - van de geslachtswerktuigen is dus een ander, 

 en wel , dat de insecten , op de zelfde plaats waar zij in de 

 eene bloem de helmknoppen gevonden hebben , in de andere 

 den stempel zouden aantreffen; een noodzakelijk vereischte in 

 die gevallen , waar de geslachtswerktuig - en zoo ver uit elkan- 

 der geplaatst zijn, dat het insect, bij het zoeken naar honig, 

 ze onmogelijk te g - elijker tijd raken kan. 



Bij planten , wier meeldraden en stampers ter zelfder tijd 

 rijp worden, treft men niet zelden het wonderlijke verschijnsel 

 aan , dat de betrekkelijke lengte der meeldraden en stijlen 

 bij verschillende individuen verschilt [PleterosUjlie] , zoodat 

 b.v. het eene individu lange meeldraden en korte stijlen, 

 het andere korte meeldraden en lange stijlen in zijne bloemen 

 heeft. De geslachten Prhnula en Linum zijn daar om zulks 

 te bewijzen , en daarenboven het geslacht Lythrum , welks 

 soorten zelfs wel drieërlei bloemen voortbrengen. Vroeger 

 heeft deze bijzonderheid nooit de aandacht getrokken, doch 

 op dit oogenblik weet men , dat eene kruising tusschen de 

 bloemen van verschillenden bouw veel meer kiembare za- 

 den oplevert dan die tusschen bloemen van de zelfde con- 

 structie. Men kan en mag dus vooronderstellen , dat het in 

 de bedoeling der natuur heeft gelegen , dat , bij zulke twee- 

 of drievormige bloemen , de eene de andere bevruchten zou. 



Ziedaar dus drie omstandigheden , die de zelfbevruchting 

 bepaaldelijk tegenwerken : de dikliniè , de dichogamie en de 

 heteromorphie of heterostylie. En men denke nu niet, dat 

 hiermede het laatste woord ten gunste van Dauwin's leer 



