BEGONIA LAPEYROUSII. 



met vuurroode kelken en rozeroode kroonen; B. miniata en 

 B. jprestoniensis, met menieroode bloemen; B. rubrovenia , 

 met witte doch rood gestreepte bloemen, en nog vele ande- 

 ren, die het te omslachtig zou wezen allen op te noemen. 



Onder eene goede behandeling brengen de Begoniaas ook 

 in onze kassen rijpe vruchten voort. Deze echter kunnen 

 alleen den kruidkundige ex professo, niet den liefhebber van 

 bloemen belang inboezemen, 't Is dan ook daarom dat wij 

 er alleen dit van willen mededeelen , dat zij , in vorm aan 

 het driehoekige eijerdoosje gelijk, zich vooral door haar vlie- 

 zigen aard onderscheiden en ten slotte op 3 plaatsen over- 

 langs openspringen, en aan de uiterst fijne zaadjes gelegen- 

 heid verschaffen zich te verstrooijen. 



Hoewel er onder de Begoniaas enkele soorten gevonden wor- 

 den , wier leven zich niet verder dan over één vegetatie-tijd- 

 perk uitstrekt en dus binnen een jaar afloopt , bereiken toch 

 de meesten een veel hoogeren ouderdom. Deze laatsten 

 echter loopen in twee reeksen uiteen, waarvan de eene alle 

 soorten omvat met een heesterachtig voorkomen — wier stam 

 zich dus boven den grond verheft en bij den jaarlijkschen 

 stilstand van den groei niet afsterft , maar , tot een nieuw 

 leven geroepen , telkens en telkens aan nieuwe generatiën — 

 d. i. takken en spruiten — het aanzijn geeft ; de andere alle 

 overigen, bij welke het jaar aan jaar overblijvende gedeelte 

 in den grond verscholen blijft en van zijne aanwezigheid 

 blijk geeft door jaarlijks óf een nieuwen , maar ook telkens 

 weer afstervenden blad- (later tevens bloem-) stengel , óf 

 slechts eene rozet van wortelbladen voort te brengen , uit 

 wier midden later een onbebladerde bloemstengel oprijst. 

 Wat van de Begoniaas der 2 e reeks in den grond verscholen 

 blijft, gelijkt nu eens meer op eene knobbelige, gelede, hori- 

 zontale of hellende , van onder bewortelde staaf , dan eens 



