CYCLAMEN VERNUM de l'obel. 



De naam Cyclamen , waarmee men de zoo bevallige planten , 

 waarvan er eene op onze derde Plaat afgebeeld is, bestem- 

 pelt, is afkomstig van het Grieksche woord » kuklos" , dat 

 cirkel beteekent , en werd aan die gewassen gegeven naar 

 aanleiding van den ronden vorm der bladen en knollen van 

 eene hunner soorten (C. europaeuvï) , die, als de algemeenste 

 van allen , ook het eerst bekend was. In oudere Nederland- 

 sche werken vindt men de Cyclamens door de namen : 

 »Eerdt-broodt" , » Eerdt-appel " en » Seughen-broodt" , in de 

 nieuwere daarentegen bijna uitsluitend door » Varkensbrood " 

 aangeduid. De oorsprong van de beide laatste namen moet 

 daarin gezocht worden , dat de knollen der Cyclamens , hoe- 

 wel eene vergiftige stof (het cyclamine) bevattend en daardoor 

 voor vele dieren schadelijk, echter door varkens gaarne en 

 zonder nadeel gegeten worden. 



De Cyclamens komen in Midden- en Zuid-Europa , het 

 Oosten en Noord-Afrika voor, en groeijen het weligst op 

 lommerrijke berghellingen. Ook uit Mexico is eene enkele 

 soort bekend geworden. In Nederland , België , Groot- 

 Brittanje en Ierland , Scandinavië , Denemarken en het Noor- 

 den van Rusland vindt men ze nimmer in 't wild. Zuide- 

 lijker echter wél , en hierbij valt op te merken , dat zoowel 

 het aantal hunner soorten , als dat der individuen toeneemt 

 naar mate men de Middellandsche Zee meer nabij komt. Dat 



