CÏCLAMEN YERKUM. 



houder herkennen. Het boven den gelen kegel uitstekend 

 prienipje , blijkt nu ook uit dien eijerhouder te zijn voortge- 

 sproten en daarvan den zeer verdunden uitgerekten top (d. i. 

 den zoogenaamden stijl) uit te maken , terwijl eindelijk de 

 kegel zelf, uit de zijdelingsche vereeniging van de 5 tot 

 elkander neigende helmknoppen ontstaan , zijn waren aard 

 verraadt door het stuifmeel, 't welk hij in 10 langwerpige 

 hokjes houdt opgesloten. — Zoo is dan de zamenstelling 

 onzer bloem volkomen aan het licht g'ebracht en hebben wij 

 nog slechts op deze bijzonderheid te wijzen, dat de 5 meel- 

 draden bij de Cyclamens (even als bij alle Primulaceeën of 

 Sleutelbloemen) vóór de bloemslippen staan en daarmede niet 

 afwisselen, zoo als zulks overal elders pleegt te geschieden. 



Nadat de Cyclamens een geruimen tijd met bloeijen zijn 

 voortgegaan, ziet men er eindelijk vruchten aan voor den 

 dag' komen. De bloemkroonen verflensen en vallen met de 

 daarop gezeten meeldraden af, en, door den blijvenden kelk 

 als door een beker omgeven , neemt de eijerhouder geleidelijk 

 in omvang toe , tot hij eindelijk zijne groene kleur voor eene 

 bruine verwisselt , opdroogt , en met vijf kleppen openspringt , 

 zoodat thans de talrijke, aan een centralen kogelronden zaad- 

 drager bevestigde , zaadkorrels te zien komen. — Er gaat 

 echter met dat rijpen van de vruchten eene opmerkelijke 

 bijzonderheid gepaard , hierin bestaande , dat de bloemstelen , 

 die wij thans vruchtstelen zouden kunnen heeten , van recht , 

 zoo als zij vroeger waren, zich oprollen als eene horlogie- 

 veer; zoo doende eene veel mindere ruimte dan vroeger 

 innemen en ten laatste zelfs met hunne vrucht tegen den 

 grond komen te lig'gen. De oorzaak van dit vreemde ver- 

 schijnsel moet hierin gezocht worden , dat de opperhuid , die 

 bij saprijke plantend eelen , ten gevolge van den sterkeren 

 groei der dieper gelegen weefsels , altijd in een uitgerekten 



III. 5 



