CYCLAMEN VERNUM. 



of gespannen toestand verkeert, bij de Cyclamens aan de 

 eene zijde des bloemsteels minder uitrekbaar is dan aan de 

 andere , zoodat gene , reeds van den beginne minder geneigd 

 om aan den van binnen komenden aandrang tot uitzetting 

 toe te geven , door deze , die daaraan lijdelijker voldoet , 

 weldra in lengte overtroffen -wordt ; waarvan , bij den orga- 

 nischen zamenhang, waarin de gebeele opperhuid met de 

 inwendige deelen des steels blijft verkeeren , geen ander ge- 

 volg dan dit kan verwacht worden , dat die steel zich aan 

 zijn top zal vooroverbuigen, wat dan ook reeds bij de bloei- 

 jende plant wordt waargenomen. Stelt men zich nu voor, 

 dat het zooeven beschreven proces, gedurende het rijpen der 

 vruchten, zijne hoogste intensiteit verkrijgt, dan is het niet te 

 verwonderen, dat de vruchtsteel zich eindelijk zoo ver voor- 

 over buigt , dat hij één , en later zelfs meer cirkels beschrijft , 

 die , onafgebroken in elkander overgaande , te zamen eene 

 spiraal vormen. 



De zaden , die men uit de rijpe vruchten verzamelen kan , 

 kunnen , uitgezaaid , elk afzonderlijk tot een nieuw individu 

 opwassen. 



De soort van Cyclamen , op onze 3 e Plaat afgebeeld en 

 met den naam van C. vernum de l'obel bestempeld , komt 

 in zeer vele verzamelingen en zeer vele boek- en plaatwerken 

 voor als C. Iiederaefolium ait. of w. , doch , naar onze meening- , 

 ten onrechte. Want niet alleen , dat hare bladen niet op 

 die van het Klimop gelijken , wat zij toch , naar de letter- 

 lijke beteekenis van het woord hederaefolium zouden moeten 

 doen ; maar zij wijken daarenboven af van de wél korte , 

 maar toch zeer duidelijke diagnose, door aiton en willdenow 

 in. 



