GALAXTHUS XIVALIS L. 



kunnen zien , tot welke van de vier genoemde afdeelingen 

 eenige plant behoort gebracht te worden. Wij voegen hier 

 nog bij , dat de bladen der éénlobbige gewassen meestal 

 lang en smal — en dus lintvormig - — zijn , geen adernet 

 vertoonen en van de stengels , stammen of takken , die hen 

 dragen , niet afvallen , zoo als bij de meeste ons bekende 

 boomen, maar daaraan ook in verdorden staat vastgehecht 

 blijven , om eindelijk op de plaats van hun outstaan te wor- 

 den ontbonden. 



Wie het Sneeuwklokje eenig-zins van nabij kent, weet, 

 dat men, eens in het bezit zijnde van een bolletje (PI. IV, 

 Fig. 3) dier plant, niet alleen telken jare op een nieuw 

 bloeijend individu rekenen kan, maar dat er soms van één 

 exemplaar twee komen en van deze weder meer, ook nadat 

 men de onrijpe zaaddoozen weggesneden en daardoor de ver- 

 menigvuldiging door zaadkorrels onmogelijk heeft gemaakt. 

 Het kan niet onbelangrijk geacht worden na te gaan , door 

 welk middel zulk een jaarlijks herleven, zulk eene vermeerde- 

 ring- van individuen teweeg gebracht wordt — wat er in den 

 schoot der aarde omgaat , opdat aan het Sneeuwklokje , zoo- 

 wel als aan andere bolgewassen , buiten de zaadkorrels om , 

 een blijvend bestaan eu zelfs eene talrijke nakomelingschap 

 worde verzekerd. 



Als men een bloeijenden bol uit den grond haalt, en dien 

 (gereinigd) onderzoekt , dan ontdekt men daaraan de volgende 

 onderdeden : 



A. 1. eenige drooge bruine vliezen (overblijfselen vau den 

 vorigen jaargang); 

 2. een witten , vleezigen , rondom gesloten rok met 

 een rondloopenden oneffen rand (Fig. 1 a) ; [zie de 

 volgende bladzijde.] 



