f 



GALANTHI/S NIVALIS L. 



Na den bloeitijd nu , ziet men langzamerhand de volgende 

 veranderingen in den bol tot stand komen : 



B. 4 sterft geheel ; van B. 2 en B. 3 sterft het groene 

 gedeelte — het lint — terwijl het ongekleurde of de blad- 

 scheede in dikte aanzienlijk toeneemt ; van B. 1 sterft dat 

 gedeelte , 'twelk boven den grond uitstak ; wat echter daar- 

 onder voorkwam , neemt , even als B. 2 en B. 3 aanzienlijk 

 in vleezigheid toe. 



A. 2, 3 en 4 gaan over in bruine taaije rokken; A. 1 

 vermolmt geheel. — Bestaat er in den oksel van A. 2 een 

 knop (A. 2 a ) , dan is deze — als bijknop — het eenige , 

 wat van de onder A. 1 tot A. 4 vermelde deelen overblijft. 



Het is na deze beschouwingen duidelijk, dat, bij een 

 bloeijend Sneeuwklokje, alle onderdeden van een bolletje 

 (met uitzondering alleen van de bruine taaije rokken) voort- 

 brengselen zijn van hetzelfde tijdperk van groei , en dat de 

 vleezige deelen van zulk een bolletje niet anders zijn dan de 

 achtergebleven, doch sedert den bloeitijd aanmerkelijk dik- 

 ker geworden, bases van den vliezigen koker en de twee 

 bladen van het afgeloopen jaar. Het bloeijend individu is 

 dan de hoofdknop, die, als eene kleine verhevenheid, de as 

 van datzelfde jaar afsloot, doch sedert aanmerkelijk in uitge- 

 breidheid toenam. — De toekomst nu van zulk een bloeijen- 

 den bol ligt in zijn verleden opgesloten. De vleezige deelen 

 verdroogen allengs tot bruine drooge rokken , welke de ver- 

 weerde van vroeger jaren vervangen ; de bases van den vlie- 

 zigen koker en van de groene bladen worden hoe langs zoo 

 dikker, en nemen de plaats der vroegere vleezige deelen in, 

 en de nieuw aangelegde hoofdknop levert al weder een bloeijend 

 individu. 



Men ziet dus, dat de bol van het Sneeuwklokje onafge- 

 broken voor de instandhouding der soort blijft zorg dragen ; 



IV. 



