GALANTHUS NIVALIS L. 



eitjes; waaruit kan worden afgeleid, dat de dubbelde bloemen, 

 ook van het Sneeuwklokje, geen zaad voortbrengen. 



Galanthus nivalis (die, naar het Grieksche »gala" (melk) 

 en » anthos" (bloem): » Melkbloem" en verder naar het La- 

 tijnsche «nivalis", dat » sneeuwminnend" beteekent, »sneeuw- 

 minnende Melkbloem" zou moeten heeten) komt bij oude 

 schrijvers, zooals de l'obel en müktingh onder den naam van 

 » Zomer-sottekens" of » Zomer-zotjes" voor ; iets, wat, met het 

 oog op den bloeitijd van die plant, niet wel te begrijpen is, 

 tenzij men in het oog houde, dat Gr. nivalis door diezelfde 

 schrijvers voor eene soort van Leucojum werd aangezien, en 

 dus ook den Nederlandschen geslachtsnaam met de Leucojums 

 gemeen moest hebben. Tegenwoordig noemt men haar meest 

 «Sneeuwklokje" of » Vastenavond-zotje." De Duitschers hee- 

 ten haar » Schneetröpfchen" en de Franschen » Perce-Neige." 



Het Sneeuwklokje vermenigvuldigt zich in eene vruchtbare 

 aarde zoo gemakkelijk , zoowel door zaad als door jonge bol- 

 letjes , dat zijne kuituur geene bijzondere voorzorgen vereischt. 

 De uit zaadkorrels opgeslagen exemplaren hebben evenwel 

 twee of meer jaar noodig om bloeibaar te worden. Ook de 

 uit bijknoppen voortgesproten plantjes bloeijen dikwerf het 

 eerstvolgende voorjaar nog' niet. 



Op onze Plaat IV , vindt men links de afbeelding van een 

 Sneeuwklokje met eene gewone enkele (Fig. 1), rechts met 

 eene dubbele bloem. In de Fig. la en 2a zijn die bloemen 

 afzonderlijk voorgesteld. Daar de plant in Fig - . 1 slechts 2 

 en die in Fig. 2 4 groene bladen draagt , zou het , ook naar 

 aanleiding van hetgeen vroeger omtrent den bouw der Galan- 

 thus-bollen is medegedeeld , kunnen schijnen alsof de teeke- 



