AZALEA (R.) INDICA. 



hoogten , maar toch altijd in elkanders onmiddellijke nabij- 

 heid gezeten , waaruit voortvloeit , dat de Azaleaas in het 

 eene geval vorkswijs vertakt zullen wezen , in het andere 

 echter, aan de toppen van oudere leden, eene opeenhooping 

 van 3 , 5 of meer , naar verschillende richtingen gekeerde , 

 takken zullen dragen. De as, die den bloemstengel torschte , 

 groeit niet verder in de lengte , wat ten gevolge heeft , dat 

 zij zelve , even als alle assen , die haar voorgingen en die 

 haar volgen zullen , in verhouding tot hetgeen men bij andere 

 planten gebeuren ziet, kort blijft, en dat Azaleaas, ook van 

 niet hooger dan 1 of 2 voet, echter uit eene dichte opeen- 

 hooping van takken kunnen bestaan. 



Aan de zamenstelling van de bloemen der Azaleaas ligt , 

 zoo als bij de meeste Tweelobbigen het getal 5 ten grond- 

 slag. Een groene , weinig sprekende , en in 5 tanden of slip- 

 pen uitloopende kelk omgeeft eene in vijven gespleten, wijd 

 geopende, kroon: terwijl binnen deze laatste weder 5 of 10 

 meeldraden gezeten zijn , en eindelijk , in 't midden , een stam- 

 per wordt aangetroffen , welks eijerhouder in 5 hokjes ver- 

 deeld is. Tot de bijzonderheden der Azaleabloemen behoort 

 o. a. dat de bloemkroon meestentijds symmetriek is , zoowel 

 doordien hare 3 bovenste slippen verder van de 2 onderste af- 

 staan , dan die slippen van elkander , als omdat [althans bij de 

 soorten of verscheidenheden met roode bloemen] de kleur van de 

 bovenhelft der kroon veel donkerder is dan die der onderhelft, 

 en de meeldraden — hoezeer ook op gelijke afstanden van 

 elkander gezeten , echter neiging vertoonen om zich in het 

 lagere gedeelte der kroon te verzamelen ; verder , dat de 

 meeldraden niet — zoo als men gewoon is zulks bij kroonen 

 uit één stuk aan te treffen — op die kroon zelve , maar op 

 den bloembodem gezeten zijn , en eindelijk , dat de helm- 

 knoppen hier niet , zoo als elders , met een paar over- 



V fi 



