1 



AZALEA (R.) IXDICA. 



laugs loopende spleten , maar met 2 poriën openspringen , aan 

 den top der beide hokjes gezeten. — Als de bloeitijd voorbij 

 is, vallen de kroonen en de meeldraden bijna te gelijker tijd 

 af en houdt men niet anders over dan den stamper, aan 

 zijn voet door den kelk omsloten. Iets later verdort ook de 

 lange stijl met den knopvormig-en stempel , en eindelijk is er 

 van de geheele bloem niets anders te vinden dan eene doos- 

 vrucht, die ten slotte in de vijf haar zamenstellende onder- 

 deden uiteenspringt , en de ontelbare fijne zaadkorrels gele- 

 genheid geeft te ontsnappen. Het zij echter herinnerd , dat , 

 daar de bloemen, die de schermen of trossen helpen zamen- 

 stellen , niet allen op hetzelfde oog'enblik , maar achtereen- 

 volgens (en wel van buiten naar binnen) ontluiken, men 

 haar, aan een bloeijenden Azalea-heester, in zeer uiteenloo- 

 pende tijdperken harer ontwikkeling aantreft. 



Het aantal Azaleaas voor den vollen grond, die men, naar 

 het vaderland der meesten, ook wel Amerikaansche Azaleaas 

 zou kunnen noemen , bedraagt , als wij alleen op de soorten 

 letten , ongeveer een twaalftal , waaronder A. caleiididacea 

 met safraangele , A. midi flora met zeer verschillend gekleurde, 

 A. fontica met goudgele , A. speciosa met scharlakenroode en 

 A. viscosa met half witte , half roode bloemen de meest be- 

 kende zijn. — De kamer- of Indische Azaleaas (uit China 

 en Japan) zouden daarentegen slechts tot een negental soor- 

 ten terug- te brengen wezen, en wel tot A. (R.) amoena, 

 calycina, crispiflora, indica, ledifolia, obtusa :, ovata , ramen- 

 tacea en sqïiamata, die öf met witte, öf met roode bloemen 

 prijken. A. sinensis, hoewel eene ware Azalea, houdt het 

 veelal op den vollen grond niet uit , en vormt daardoor den 

 overgang van de eerste der genoemde groepen tot de tweede. 



Het is er echter verre van af, dat men ook slechts een 

 twintigtal vormen in den handel onderscheiden zou. Inte- 



