AZALEA (R.) INDIC'A. 



de vruchtbare hybriden eene kennelijke neiging' hebben om, 

 ook zonder de tusschenkomst van eeni° - ander dan haar eig'en 

 stuifmeel , tot de oorspronkelijke vormen terug te keeren — 

 waaruit voortvloeit , dat de door kruising verkregen vormen , 

 aan zich zelven overgelaten, de eigenschappen weder verlie- 

 zen, waaraan zij hunne oorspronkelijke waarde te danken 

 hadden. 



De bloemen der meeste Azaleaas zijn reukeloos. Eene 

 uitzondering op dien regel maken echter: A. glaitca, pontica 

 en viscosa. Laatstgenoemde soort heeft haar naam van 

 » kleverige Azalea" daaraan te danken , dat hare bloemstelen 

 en kelken en zelfs hare bloembladen (aan de buitenzijde) met 

 eene kleverige stof bedekt zijn , door talrijke gesteelde klier- 

 tjes afgescheiden. Er zijn echter ook soorten, die in kleve- 

 righeid voor A. viscosa niet onderdoen , en die toch een anderen 

 naam dragen. 



Van alle Azaleaas, zijn die voor den vollen grond, en meer 

 bepaaldelijk A. g la uca , liispida, viscosa, bicolor en win It i/lor a , 

 ons het langst bekend, daar zij reeds in 1734 uit Noord- 

 Amerika in Engeland werden ingevoerd. Op de genoemden 

 volgt A. pontica, die in 1793 uit Turkije tot ons kwam, 

 en hieraan sluiten zich dan de kamer- Azalaas aan, die, van 

 af het jaar 1800, na langere of kortere tusschenpoozen , uit 

 China of Japan werden aangebracht. In het Sertum bota- 

 nicuni van van geel vond ik vermeld , dat de eerste bloei- 

 jende Azalea (ü?.) indica in Nederland ten toon werd gesteld 

 in het jaar 1800 door jéröme van bevervinck , en dat die 

 plant afkomstig was van Jacatra. 



De Azaleaas behooren (even als de Rhododendrons) tot de 

 g-roote familie der Heiplanten (Ericaceeën) , maar vormen , 

 met nog eenige andere geslachten , eene afzonderlijke groep , 

 welke zich van de eigenlijk gezegde Heiplanten of Ericaas 



V. 11 



