ARDISIA CRISPA. 



vormig toe- , naar boven in eene kortere of langere stompe 

 punt uitloopend ; daarbij langs den rand breed-gekarteld en 

 tussclien elke twee kartels van eene kraakbeenige verheven- 

 beid voorzien. Steunblaadjes ontbreken. Ook haren worden 

 nergens aangetroffen. Wel echter ontdekt men met het ver- 

 grootglas aan beide oppervlakten tallooze onregelmatig ver- 

 spreide stippen, en aan de blad- en bloemstelen en hoofdnerven 

 overlangs loopende donkere strepen. 



De bloemen , aan de toppen der takken gezeten , vormen 

 aldaar één of meer op schermen gelijkende groepen, die, in 

 het laatste geval , uit een algemeenen steel voor den dag 

 komen. Zij zijn veelal voorovergebogen, wit, doch met kleine 

 roode stippen bezet, en bestaan uit een 5-slippigen , kleinen, 

 blij venden kelk; eene stervormige, in 5 teruggeslagen slippen 

 verdeelde , kroon ; 5 op die kroon gezeten en aan hare slippen 

 tegenovergestelde meeldraden , eu een 1-hokkigen eijerhouder, 

 welks stijl boven den kegel van helmknoppen uitsteekt. 



Het springt in het oog, dat de bouw van de bloemen 

 onzer Ardisia met dien der bloemen van Cyclamen en andere 

 Primulaceeën ten zeerste overeenstemt ; en voegen wij hier 

 nu nog bij , dat beiden ook dit kenmerk met elkander ge- 

 meen hebben , dat de eitjes aan eene in de holte des eijer- 

 houders uitstekende centrale spil en niet aan de wanden van 

 dat orgaan bevestigd zijn , dan is het ook niet te verwon- 

 deren , dat de familiën der Primulaceeën en Myrsineaceeën , 

 waartoe Ardisia gerekend wordt te behooren , elkander in 

 het natuurlijk stelsel onmiddellijk opvolgen. Het is dan ook 

 erkend , dat het verschil tusschen de genoemde plantengroe- 

 pen voornamelijk bestaat in den afwijkenden aard harer vruch- 

 ten , die bij de Primulaceeën doos- en bij de Myrsineaceeën 

 steenvruchten zijn. 



Het kan niet ongepast heeten , hier te doen opmerken , dat 



3 



