WIGANDIA CARACASANA. 



althans vast, dat de eerste exemplaren, die men te Londen 

 leerde kennen, afkomstig- waren uit den kruidtuin te Berlijn. 

 Wigandia caracasana is van nature heesterachtig en be- 

 reikt licht eene hoogte van 6 voet. Volgens het stelsel van 

 Linnaeus tot de vijfhelmigen tweestijligen behoorend, vond 

 zij in de natuurlijke planten-rangschikking eene plaats onder 

 de Hydroleaceeën , eene familie uit de onmiddellijke nabijheid 

 der Boragineeën , van welke laatsten ons o. a. het Vergeet- 

 mij-nietje, enkele Echiums, Omphalodes verna, enz., meer 

 van nabij bekend zijn. In het voorbijgaan zij opgemerkt, 

 dat de naam van Hydroleaceeën , uit twee Grieksche woorden 

 gevormd , die water en olie beteekenen , zinspeelt én op de 

 saprijkheid dier planten , én op haar gehalte aan vluchtige 

 olie, in eigenaardige werktuigjes aan hare oppervlakte afgezet. 

 De bladen onzer "Wigandia , die zoowel door hunne grootte 

 (zij worden 2 Ned. voet lang bij 1 voet breed) als lnmne 

 bruingroene kleur de aandacht trekken , staan verspreid , zijn 

 elliptisch, dubbel-gezaagd of -gekarteld, puntig, op zeer korte 

 stelen gezeten en hebben geene steunblaadjes. Bij hun eerste 

 verschijnen treffen zij het oog door hunne roestbruine kleur; 

 naar mate zij echter den volwassen leeftijd naderen , wordt 

 die kleur langzamerhand ■ — althans aan hunne bovenvlakte — 

 door eene groene vervangen , zoodat Wigandia caracasana 

 gezegd kan worden op den duur met bladen van tweeërlei 

 kleur getooid te zijn: en dat niet alleen in dien zin, dat 

 groene met bruine bladen afwisselen , maar ook , dat een en 

 hetzelfde blad van boven dikwerf groen, en van onder bruin 

 is. In het laatste geval is het kontrast tusschen de beide 

 oppervlakten nog- daarom des te sprekender , wijl de takken 

 van het adernet aan den onderkant sterk uitpuilen , terwijl 

 hun loop aan den bovenkant door oppervlakkige sleuven wordt 

 aangeduid. 



