WIGANDIA CAEACASANA. 



keerd , met rechtop staande stekels gewapend. Laatstgenoemd 

 werktuig is éénhokkig, bevat twee sterk ontwikkelde zaad- 

 lijsten met talrijke eitjes en gaat later over in eene doos- 

 vrucht, die met twee kleppen openspringt. 



Het mag opmerkelijk heeten, dat de bloemkroonen onzer 

 Wigandia , bij de in 't wild groeiende planten , de kelken 

 niet, deze daarentegen bij de gekweekte twee- of driemaal 

 in lengte overtreffen. Men denke hieraan bij het raadpleg'en 

 van systematische werken , waarin geene andere dan wilde 

 planten beschreven worden. 



Wigandia caracasana bloeit 's winters en dus in de kas. 

 Voor de kuituur buiten is zij derhalve alleen van belang wegens 

 hare fraaie groote bladen. 



Afbeeldingen van onze plant komen nog voor in het 

 Botanical Magazine, pi. 4575, het Botanical Register, pi. 

 1966, de Flor e des Serres, pi. 755 en den Jardinjieuriste, 

 pi. 132. 



O. 



De Wigandiaas worden 's winters in de gematigde kas op 

 eene lichte drooge plaats neergezet. Tegen Mei plant men 

 ze in den vrijen grond, in eene goed bemeste luchtige aarde, 

 op eene warme beschutte plaats. Zij gaan dan spoedig haar 

 volkomen ontwikkeling te gemoet. Men vermenigvuldigt de 

 Wigandiaas het best door middel van de jonge scheutjes , die 

 ter zijde van den stam te voorschijn komen , daar de koppen 

 der planten te spoedig rotten. 



Gh. 



