IRIS KAEMPFEBI r. sin 



VAK. I.E SOITEXIK 



Aan Iris — de bodin van Juno — tev belooning liarer 

 diensten door hare meesteres in den regenboog veranderd, 

 is bet plantengeslacht, waarvan wij thans de eerste soort 

 aan onze lezers voorstellen , zijn naam verschuldigd. Eu dat 

 niet ten onrechte; want, behoort het al niet tot de boofd- 

 trekken van dat geslacht, dat zijne bloemen elk afzonderlijk 

 ons altijd het verschijnsel voor den geest terugroepen , waarop 

 zoo even werd gezinspeeld : toch is het niet te ontkennen , 

 dat geen ander daarmee wedijveren kan ten opzicbte van 

 de verscheidenheid der kleuren, die elkander in de bloemen 

 eener reeks van soorten als verdringen, en waarin — het zij 

 zonder eenige overdrijving - gezegd — onder velerlei schakee- 

 ringen van licht en donker, de heerlijke tinten van den regen- 

 boog zich afspiegelen. 



Onder de gematigde luchtstreek van het noordelijk Halfrond 

 levend, en met kruipende stammen, bollen of knollen in den 

 grond overwinterend, belmoren de Irissen tot de zooge- 

 naamde overblijvende kruiden , waarvan , zoodra de winter- 

 koude in aantocht is , de boven den grond zich verheffende 

 deelen verdorren en sterven. Hare bladen , lang en meest 

 lintvormig , zijn duidelijk overlangs generfd , staan tegen 



