ERANTHIS HYEMALIS SALISB. 



enkelvoud, omdat elk exemplaar inderdaad niet meer dan ééne 

 bloem en gewoonlijk ook slechts één blad voortbrengt. Bei- 

 den ontspringhen uit een knolvormigen wortelstok. Van het 

 blad of de bladen zij alleen vermeld, dat zij op lange stelen 

 gezeten zijn en uit 3 — 7 wigvormige , in een krans geplaatste, 

 blaadjes bestaan , die elk afzonderlijk weder door eenige die- 

 pere en minder diepe spleten in een zeker aantal langere en 

 kortere slippen verdeeld zijn. 



Aan de bloemen onzer Eranthis onderscheidt men , van 

 buiten af , een cirkelrond — soms uit één stuk , soms ook uit 

 twee afgescheiden helften gevormd — blad, dat in de rondte 

 diep ingesneden is en geheel het uiterlijk heeft van een sten- 

 gelblad ; verder een krans van 6 — 8 goudgele kelkbladen ; 

 een krans van gele trechtervormige lichaampjes, die een zoet 

 vocht afscheiden, en met bloembladen overeenkomen; een krans 

 van talrijke nieeldraden, en eindelijk, in 't midden, een krans 

 van ongeveer een zestal vrije stampers. De allerbuitenste 

 groene krans draagt bij de kruidkundigen den naam van 

 «omwindsel", en behoort, als zoodanig, niet als eeu onderdeel 

 der bloem beschouwd te worden. Bij vele Anemonen vindt 

 men een dergelijk werktuig terug, maar dan op een grooter 

 afstand van de kelkbladen gezeten. Ook de gele kleur der 

 kelkbladen kan als iets vreemds worden aangemerkt bij eene 

 plant, die niet tot de één-, maar tot de tweelobbige gewas- 

 sen behoort, daar toch de kelk bij deze groote onderafdeeling 

 van het Plantenrijk in den regel groen is; bij de familie der 

 Ranunculaceeën echter, waarvan onze Eranthis een deel uit- 

 maakt , vindt men meer van die uitzonderingen , zoodat ook uit dit 

 voorbeeld blijken kan, dat niet één, maar eene vereeniging van 

 afwijkende kenmerken ons eerst het recht geeft, tot het vor- 

 men van hoofdafdeelingen in de beide organische Rijken over 

 te gaan. — Ook de tuitvorm der bloembladen — bij andere 



