PELARGONIDM MfLTlFLOlUM HORT. 



vertaling van liet Grietsene » gerauos" genomen heeft, zoo- 

 veel toch is zeker , dat de vrucht der Geraniaceeën veel op 

 een langsnaveligen vogelkop gelijkt , en , in dit opzicht , 

 inderdaad eenig in hare soort mag heeten. Zij bestaat nl. 

 uit 5 in een cirkel gezeten en zijdelings met elkaar ver- 

 groeide onderdeelen (vruchtbladen) , aan elk waarvan men een 

 in den kelk weggedoken 1-zadig rondachtig kluisje (den 

 eierhouder) en eene ver boven den kelk uitstekende naald 

 (den stijl) onderscheiden kan, en die dit eigenaardige hebben, 

 dat zij, rijp geworden, in overlangs loopende richting, van 

 onder naar boven en evenwijdig aan de as der vrucht , bijna 

 midden door splijten , onder dien verstande evenwel , dat zulks 

 plotseling — als met een ruk — geschiedt , en de uiteen- 

 gewekeu deelen nog gedurende geruimen tijd aan hun top 

 met elkander vereenigd blijven. Zulk eene opengesprongen 

 vrucht doet zich dan voor als eene o-kante priem met 

 gootvormige zijden , van welker top 5 sierlijk naar buiten 

 gebogen armen neerhangen , die aan hun vrij uiteinde elk 

 een ledig en gevensterd kamertje dragen , in welk laatste 

 men terstond het 3/4 gedeelte van het vroeger in den kelk 

 verscholen kluisje herkent. 



De geslachten, welke met het geslacht Pelargoiüum de 

 familie der Geraniaceeën uitmaken, heeten Geranium, Ero- 

 ch'um en Monsoma. Hiervan onderscheidt zich het eerste, 

 waarvan een 11-tal soorten bij ons in 't wild voorkomen , en 

 dat aan Europa, Azië en Noord- Amerika eigen is , door zijne 

 regelmatige bloemen en 10 meeldraden, het tweede (Erodium) , 

 welks soorten over Europa, West-Azië en Afrika verspreid 

 zijn, en dat in onze flora door E. eientarium '■, moschatum en 

 malacoides vertegenwoordigd is , door zijne 5 meeldraden en 

 nu eens regelmatige , dan weer symmetrieke bloemen ; en het 

 derde (Moiisoiiia) , te huis behoorend aan de Kaap , door zijne 

 x. a 



