PBLABGONIÜM JHLTIFLORUM HORT. 



eenige ondergeslachten verdeeld. De vorm , de grootte eu de 

 richting van de twee bovenste bloembladen , in tegenstelling 

 van de drie anderen ; het aantal vruchtbare rneeldraden : het 

 al of niet aanwezig" zijn van een boven den g-rond zich ver- 

 heffenden stam , en de kruid- of heesterachtige aard van dezen 

 spelen in die verdeeling eene belangrijke rol. Door de kwee 

 kers echter zijn die ondergeslachten niet overgenomen , en was 

 dit dan ook evenmin noodzakelijk als wenschelijk. Behalve 

 toch, dat op verre na niet alle soorten van Pelargonium in 

 de kuituur zijn opgenomen , dient wel in het oog gehouden 

 te worden , dat de sierplanten uit dit geslacht haar bestaan 

 voor 't grootst gedeelte aan eene kruising verschuldigd zijn , 

 en dat eene verdeeling van ware soorten niet te gelijker tijd 

 op de daaruit verkregen bastaarden van toepassing kan zijn. — 

 De kweekers dan onderscheiden de volgende rubrieken : 



A. EnGELSCHE of GROOTBLOEM1GE PeLARGONIUMS [PéïaTffO- 



niums a grandes jleurs). Variëteiten met groote bloemen en 

 eene zeer donkere vlek op elk der twee bovenste bloembla- 

 den. Onderste drie bloembladen effen van kleur. Deze Pe- 

 largoniums zijn het sterkst van allen. 



B. Fransche of Odiee's Pelakgoniums [Pélargoniwns Odier 

 ou d cinq maalles), aldus geheeten naar den kweeker, die 

 ze in den handel bracht. De bloemen zijn hier iets kleiner 

 dan bij de vorige afdeeling , maar bevalliger door haar regel- 

 matiger bouw. Men noemt haar daarom ook wel ronder. 

 Het grootste verschil tusschen deze rubriek en de vorige 

 bestaat echter daarin , dat hier alle vijf de bloembladen eene 

 sterk sprekende donkere vlek doen zien. 



C. Pelargonium diadematum. Variëteiten met geene zeer 

 groote bloemen , eene donkere vlek op elk der twee bovenste 

 en kleinere, zeer lichte, vlekjes of aderen op elk der drie 

 onderste bloembladen. 



