DE VBUCHTZETTING VAN LILICM CANDIDUM. 



dan weder om zijne proeven op uitgebreider schaal voort te 

 zetten." 



Volgens Bonakd is de handelwijze van Rivière zeer aan 

 te bevelen en levert zij verrassende uitkomsten op. 



O. 



OVER DE VRUCHTZETTING VAN LILIUM CANDIDUM. 



Het is eene bekende zaak, dat Lilium candidum (de witte 

 Lelie) , en met haar vele andere Liliaceeën , hoe fraai zij ook 

 gebloeid hebben, bijna nooit rijpe vruchten voortbrengen, 

 zelfs niet al werden zij bij het uitstrooien van haar stuifmeel 

 geholpen. Meestal droogt de bloemstengel op , en breekt hij 

 of valt hij neder , zonder dat eene enkele zaaddoos of eene 

 enkele rijpe zaadkorrel gevormd wordt. Sedert drie eeuwen 

 kent men nogtans een middel om de vruchtzetting der Leliën 

 wel degelijk te doen plaats hebben , en dit bestaat hierin , 

 dat men de bloemstengels , tegen het einde van den bloeitijd , 

 bij den grond afsnijdt , en , onderst boven , op eene lichte 

 plaats , ophangt. 



Tot zoo ver het feit ; doch nu de verklaring. Natjdin 

 geeft ze ons in de » Revue horticole", 1865, bl. 12. 



De Leliën , en met haar vele andere planten , hebben het 

 vermogen om zich op tweeërlei wijze te vermenigvuldigen , 

 nl. door zaad en door bolletjes (of daarmee homologe orga- 

 nen) ; doch , wat daarbij niet mag vergeten worden , is , dat 

 die werktuigen in hunne belangen , zoo te zeggen , geheel 

 aan elkander overstaan, en elkander dan ook wederkeerig in 



'". 



< 





