A. VOOR DEN VOLLEN GROND. 



meeldraden in lengte overtroffen worden en daarbij aange- 

 naam afsteken. Zijne bladen zijn leerachtig, overblijvend, 

 kort-gesteeld , langwerpig en donkergroen. Harde winters 

 zijn onze plant nadeelig. Men plaatst haar liefst tegen het 

 noorden. 



39. Clematis hybrida splendida (Revue Horticole , 1865, 

 N°. 4). Eene bastaard van Cl. lanuginosa (?) en Cl. Vi- 

 ticella grandiflora (<?), in 1863 verkregen door Simon-Louis 

 prères te Metz en uitmuntend door zeer groote , donker- 

 purper-violette , bloemen van 14 centim. middellijn. Zij 

 bloeit van Juni tot diep in het najaar, mist het fluweel- 

 achtig' uiterlijk van Cl. lanuginosa, en is volmaakt geschikt 

 voor den vollen grond. 



40. Helleborus atrorubens hybridüs (Revue Horticole, 

 1865, N°. 12). Eene bastaard van H. atrorubens "W '. et K. 

 (?) en H. niger L. ( <? ), in 1862 verkregen door Rantonnet 

 te Hyères. Hare bloemen wisselen in kleur tusschen het geel- 

 groen en roodachtig purper , en verschijnen tusschen December 

 en Maart. De verwachting, welke Rantonnet van deze 

 verscheidenheid koestert , kan het best worden opgemaakt uit 

 deze zinsnede : » Cette belle et utile plante doit jouer dans 

 nos parterres Ie róle que jouent les Pélargoniums et les Pri- 

 mevères des jardins , et de plus elle possède Ie grand avan- 

 tag-e d'une floraison hivernale. Cette raison nous la fait 

 appeler la reine des fleurs d'hiver." 



41. Acanthüs montanus F. Anders. (Bot. Magaz. , 1865, 

 pi. 5516). Eene fraaie Acanthacee van Fernando-Po , 't Prin- 

 seneiland en de westkust van Afrika (ten zuiden der even- 

 nachtslijn) , op bergen levend van p. m. 2000 voet boven 

 de oppervlakte der zee. Zij wordt 3 P. voet hoog , heeft 

 langwerpige , in eene smalle punt uitloopende , vinlobbige of 

 -spletige bladen met stekels langs de randen , en draagt hare 



