SARCOPODIUM ÜNIFLORUM. 



kunnen worden 



Ongeveer van de grootte van 



beschouwd 



een duivenei , draagt elke schijnknol bij onze plant een 

 leerachtig, langwerpig, gesteeld blad, en is hij in een 

 droog, vliezig-, hulsel gewikkeld. 



De bloemen , die afgezonderd staan , ontspringen uit den 

 voet der schijnknollen , en worden door een geelachtigen , 

 bruin gevlekten , steel gedragen , die korter is dan de bla- 

 den , en aan zijn voet door eenige napvormige , groene , rood- 

 gevlekte schubben omgeven wordt. Elke bloem heeft c a . 12 

 centim. in middellijn en bestaat, van buiten naar binnen, 

 uit één opstaand, recht en twee zijdelings geplaatste, haak- 

 vormig naar onder gebogen , kelkbladen ; twee smal-lancet- 

 vormige , gekromde , kroonbladen , die de lengte der kelkbladen 

 niet bereiken ; eene lip met een zeer bewegelijk , hartvormig , 

 smal-puntig toeloopend , gewelfd en in 't midden gesleufd 

 boven- of voorstuk , en een vleezigen , naar onder of achter 

 breed uitloopenden steel ; eindelijk uit eene korte dikke stem- 

 pelzuil. Onder het kapje, dat de stempelzuil kroont, en bij 

 wijze van een deksel geopend kan worden , vindt men , in 

 twee hokjes , 4 gele schijfjes , die uit aaneengekleefde stuif- 

 meelkorrels bestaan. 



De kleur der bloemen is geelachtig , maar toch niet een- 

 toonig, wijl zij aan de buitenzijde der kelkbladen door pur- 

 peren strepen en vlekken , en aan den voet van het voorstuk 

 der lip door drie oranje verhevenheden gebroken wordt. 



Voor de kenners van Orchideeën moge hier de opmerking 

 worden ingelascht, dat de Sarcojmdiums eene groep vormen 

 tusschen de Dendroliums , met welke zij de groote bloemen , 

 en de BiilbopJiyllwms , met welke zij het uiterlijk gemeen 

 hebben. Juist zoo als bij Dendrolium , vindt men ook bij 

 Sarcopodmm 4 duidelijke stuifmeelklompjes en eene ongewa- 

 pende stempelzuil; maar terwijl de bloembladen bij eerstge- 



