Yt'CCA GLOEIOSA 



schoonheid in dit opzicht te doen hereiken. — Ligt het 

 niet in den aard eener soort van Yucca om een hoog 

 opgaanden stam te vormen , ook dan nog kan zij zich met 

 andere dekoratieve planten gerustelijk meten, ja, wat meer 

 zegt, daardoor geenszins vervangen worden. In de stamlooze 

 Yuccaas herkent men het heeld van kracht en onverander- 

 lijkheid , in de stamvormende dat van fierheid en zelfgenoeg- 

 zaamheid. 



Beschouwt men den stam der Yuccaas van naderbij , dan 

 bemerkt men dat hij niet volkomen glad , maar door dicht 

 hij elkander geplaatste ringvormige verhevenheden , die bij 

 paren telkens rechts en links in elkander vloeien , oneffen , 

 en daardoor in zeer smalle , liggende , ruitvormige vakjes 

 verdeeld is. Die vakjes , waarin men buitendien nog don- 

 kere stippen — de uiteinden van afgebroken vezels — waar- 

 neemt , zijn de likteekens van afgevallen bladen , en hieruit 

 volgt dus , dat de verhevenheden aan hun omtrek eenvoudig 

 de grenzen aangeven van de plaatsen , vroeger door die 

 organen ingenomen. De kleur van den Yucca-stam is bruin- 

 achtig- , doch nu eens door een grijzen , dan eens door een 

 rossen gloed gewijzigd ; en , wat zijne dikte betreft , deze 

 verschilt natuurlijk zeer naar den ouderdom , maar overtreft , 

 zoo lang de plant nog in de lengte groeit , zelden 5 of 6 

 centimeters. Heeft echter dat toenemen in lengte eenmaal 

 opgehouden , dan ziet men den Yucca-stam weder in dikte 

 wassen , en , moge ook dit slechts zeer langzaam geschie- 

 den , toch valt aan het verschijnsel zelf volstrekt niet te 

 twijfelen. Bij eene oude Yucca , op gevorderden leeftijd naar 

 Europa overgebracht , vond ik een stam van 10 centimeters 

 middellijn. — De lengte der Yucca-stammen verschilt zeer 

 bij de verschillende soorten; gemiddeld echter vindt men 

 daarvoor 3 — 5 Par. voet opgegeven. Voor Y. aloïfolia be- 



XV. 



