YUCCA GLORIOSA L. 



De laatste neemt het midden der bloemen in en heeft geen 

 stijl , maar wel 3 stempels. Op zijne plaats komt later eene 

 3-hokkige vleezige doosvrucht voor den dag. 



Daar elke bladerrozet slechts eenmaal bloeien kan — een 

 natuurlijk gevolg" van de omstandigheid , dat de bloempluim 

 uit een eindknop voortspruit — zoo is het , met het oog 

 op den langzamen groei der Yuccaas, niet te verwonderen, 

 dat er altijd jaren verloopen , alvorens de eene termijn van 

 bloei door den anderen wordt opgevolgd. Daartegenover 

 staat echter , dat eene rijk getakte plant zich in eenige , op 

 elkander volgende , jaren met bloemen zal kunnen tooien , 

 zoodra slecbts de bloeitijd harer verschillende armen niet op 

 hetzelfde tijdstip invalt. 



Het vaderland der Yuccaas is Noord- en Midden-Amerika 

 en sommig-e der West-Indische eilanden. Haar aantal mag 

 tusschen de 30 en 40 soorten bedragen. Van deze is Y. 

 gloriosa , als dagteekenend van 1596, de oudste. Met baar 

 komen in tuinen het meest voor Y. aloifolia, Y. angus- 

 tifolia, Y. jilamentosa, Y. flaccida , Y. glauca en Y. 

 Draconis. Het woord Yucca is ontleend aan den naam, 

 waarmee de planten in kwestie op St. Domingo bestempeld 

 worden. 



De soortelijke kenmerken der Yuccaas worden aan haar 

 al of niet boomachtigen groei ; den vorm en het uiterlijk 

 harer bladen ; de grootte en de kleur harer bloemen ontleend. 

 Y. gloriosa, maakt een 3 — 4 voet hoogen stam; 1 — 3 voet 

 lange , uitgerekt-lancetvormige , langs de randen ongewapende 

 en onuitgerafelde , doch in eene zwartachtige scherpe punt 

 uitloopende bladen ; een 5 voet boogen blaauwgroenen bloem- 

 stengel , en talrijke hangende , witte , van buiten purperrood 

 gestreepte , ei-klokvormige bloemen , die tot eene prachtige 

 piramidale pluim vereenigd zijn. 



XV. 



