DELPHINIUM. 



dezulken derhalve , die niet onmiddellijk in den bouw der 

 bloemen passen , dan kan ook de term bloemdek voor het hul- 

 sel, dat die organen omgeeft, geen aanstoot vinden. Wij 

 voor ons zijn meer geneigd om in het samenstel van blauwe 

 blaadjes een kelk , en in dat van de lichter gekleurde , 

 meer inwendig gelegene , eene kroon te zien. Het blijft 

 echter altijd merkwaardig, dat bij Delplunium altijd 5 kelk- 

 bladen met 4 en niet met 5 kroonbladen afwisselen. 



Omtrent de spoorvormige uitsteekselen , die men bij de 

 Riddersporen, bij het geslacht Impatiens, bij vele Orchideeën, 

 bij de Oost-Indische Kers . de Viooltjes en nog meer andere 

 planten aantreft , valt oj) te teekenen , dat zij dienen ter 

 bereiding van een zoet vocht , 't welk door velerlei insekten 

 gaarne genuttigd wordt. Gespoorde bloemen worden dan 

 ook veel door insekten bezocht , en hierin ligt dit voordeel , 

 dat het nedervallen van het stuifmeel der afzonderlijke bloe- 

 men op haar eigen stempel , of het overbrengen van het 

 stuifmeel cler eene bloem op den stempel eener andere daar- 

 door zeer bevorderd wordt. 



Binnen den tweedeu krans van blaadjes , waarvan de twee 

 hoogsten met hun uitgerekten voet binnen de spoor des kelks 

 besloten liggen , vindt men zeer talrijke meeldraden , en ein- 

 delijk , in het midden der bloem , 1,3 of 5 stampers , 

 waaruit later een even groot getal kokervruchten opwassen. 

 De gewone Ridderspoor [JJe/jjhininm Ajacis) heeft b. v. 

 slechts een enkelen stamper; de meeste andere soorten echter 

 hebben er meer. 



In het stelsel van Linnaeus vindt men de Delphiniums 

 onder de Veelhelmigen Driestijligen opgesomd ; in het na- 

 tuurlijk stelsel daarentegen nemen zij eene plaats in naast 

 de Ranonkels , Anemonen , Pioenen , Clematissen , en meer 

 in 't bijzonder naast de Akeleien, waaruit volgt, dat zij al 

 xv r. 2 



