OVER DE ROEST DER GRANEN EX TAN DEN PEER. 



Mei tot Juli, laatstgenoemde veeltijds in April waargenomen. 



Zoowel in de bekertjes van Aecidium Berberidis als in de 

 gelei van Podisoma Sabinae vindt men mikroskopisch kleine 

 kogeltjes, die het vermogen hebben oin , onder zekere om- 

 standigheden , een nieuw leven te beginnen , juist zoo als de 

 zaadkorrels onzer kruiden , heesters en hoornen , als men 

 ze in den grond steekt. Om die overeenkomst zou dan ook 

 de naam van zaden voor die korreltjes hij lange na niet 

 ongepast wezen : toch heeft men , naar aanleiding van eenige 

 verschillen van hooge beteehenis , tusschen haar en de zaden 

 der hoogere planten waargenomen , besloten , ze liever met 

 den naam van «sporen" te bestempelen. Men zal nu begrij- 

 pen , wat wij met Aecidium- en Podisoma-sporen bedoelen ; 

 niet anders namelijk dan de kleine korreltjes , die door de 

 hier boven g-enoemde champignons van de Berberis en den 

 Sevenboom worden vooi tgebracht , en die , zij het ook langs 

 een omweg, tot de vermenigvuldiging en de verspreiding van 

 die champignons kunnen bijdragen. 



Hoogst belangrijk nu noemen wij het , dat dat nieuwe leven 

 in de bedoelde sporen niet wordt opgewekt door ze op 

 dezelfde soort van planten uit te strooien als waarvan zij 

 afkomstig zijn , maar wel op eenige andere , in natuurlijke 

 verwantschap dikwerf van de oorspronkelijke moederplant des 

 champignons zeer verre verwijderde. En zoo zijn wij dan 

 gekomen tot het punt waar zij wezen wilden : dat nl. , hoe 

 wonderlijk het schijnen moge , de sporen van Podisoma Sa- 

 binae Peerebladen, en die van Aecidium Berberidis hoogst- 

 waarschijnlijk de bladen der Granen noodig hebhen om 

 te kiemen , d. i. om den eersten aanstoot tot het vormen 

 van nieuwe individuen te ontvangen. 



In N°. 39 van de «Botanische Zeituug" van von Mohl 

 en Schlechtendal vindt men, onder dagteekening van 10 



