305 



plautam, scilicet A. Schkuhrianum Pr. , sistit, snpra ex 

 auctoritate J. Smith , licet dubio , sub A.. abscisso enumera- 

 tara, cum hanc horti Kewensis plautam nunquam observare 

 liceret. — Willdeuowii vero plautam cum illa concordare, 

 quam olim in syuopsi filic. Poeppigianarnm dubie pro A, 

 bidentato "Willd. habui, hodie nullus dubito. 



21. Asplenium foecnnduiu Kzo. 

 Diagnosin dcdi in Linnaea XX. p. 3. 



Ab A. compresso Sw. ex ins. St. Helenae, sub quo no- 

 mine ex hortis Anglicis venit, abunde differt. 



22. Asplenium hastatnin Kl. (in IIb. gen.Berol.!): fronde 

 coriacca, glabra, laete viridi, elliptica, breviter acuminata, 

 piunata; pinnis brevi-petiolatis, petiolo decurrente, remo- 

 tinsculis, divergentibus patulisve, e basi valde inacquali, in- 

 tegerrima, sursum truucata, deorsum cuneata lanceolatis, lon- 

 ge attenuatis acuminatisve, obsolete costatis, marginatis, mar- 

 gine grosse et obtuse serratis, auriculae crenato - dentato, 

 laxe et immerse venosis; soris [erecto-patentibus, oblongis, 

 elevatis, ferrugiueis, in auricula millis; rhachi planiuscula, 

 marginata stipiteque subtereti , supra levissime sulcato , basi 

 paleaceo livide purpurascentibus; rhizomate repenle, fusco- 

 paleaceo. 



Proxima species est A. falx Desv. (cultrifolium Sieb, 

 syn. fil. no. 179), quod vero fronde membranacea, pinnis ser- 

 rulatis facile dignoscitur. Alia species affiuis A. auricula- 

 tum Sw. {semicordatum l'uldi. t. 52. f. 1.) planta multo mi- 

 nor et tenerior, auriculis retrorsis illico recognoscitur. Et 

 A. saHcifolium L. Plum. petiolis retrorsis et pinnis subser- 

 ratis eximie differt. 



23. Asplenium inonstrosnin H. Berol. : fronde membra- 

 nacea, glabra, oblonga, pinnato - pinnatifida , apice pinnarum- 



23r Bd. 3t Heft. 20 



