344 



In alia dissertatione 1847 edita Mohlins praeter hoc 

 stratnm ex cellulariun epiderraoidearum parietibus incrassatis 

 et immutatis formatum, nee non jodina coerulescens, aliam 

 discernit inembranulam, quae jodina tineta flavescit, apud 

 omnes cellulas omninm partium ailri expositarum, nnlla ex- 

 cepta, quin apud minimas atque tenerriraas observatur, kali 

 caustico vel maceratione desquamativ, aut cellulis epidermidis 

 direptis adhaeret. De hujus membranulae origine nihil pro 

 certo vnlt statuere; num ex secretione cellulariun epidermoi- 

 dearnm sit orta quod qnidem Schleidenius contenderat, 

 qui reactionera chemicara a reliquis discrepaniem de cera rc- 

 sinaque deducit imbibitis (1. c. pag. 340. Tom. I.) Mohlius, 

 diseeptare dubitat, qnamquam nihil habeat, quod tali oppo- 

 nat suppositioni; tarnen liueae caelatae apud multas plantas 

 reperiendae certae cujusdam strueturae documentura afferre, 

 nee consentire ei videntnr cum suppositione fluidi exsudati et 

 in pelliculam indurati. (Ist die cellulose Grundlage sämmtlicher 

 Pflanzenzellmembranen, Botan. Zeilg. Bd. V. p. 502.) Huic 

 membranulae, quae Brongnartii respondeat pelliculae, no- 

 men ctiticulae soli attribui propoiiit. 



Attamen ipse 1849 in recentissima de hoc argumento 

 dissertatione (Ucber die Cuticula von rtscum album Botan. 

 Zeitg. Bd. 7. p. 593) denuo voce cuticulae euuetam designat 

 straturam, non minus e cellulariim parietibus incrassatis, quam 

 ex cuticula proprie sie dieta conformatam. Dum enim illa la- 

 mellas forma t primum teneras, sed per anuos crebriores at- 

 que crassiores, et ratione stratus singulis cellulis responden- 

 tes: cuticula stricte sie dicla etiam in ramulis gemma con- 

 tentis est discernenda, et kali caustico, membranam cohae- 

 rentem formans solvitur; nee ullas praebet partitiones, quae 

 ad singulas cellulas pertineant subjeetas. Itaque sine dubio 

 cellulis est imposita, nee forma ta stratis ejus exterioribus. 



