346 



Alio loco haec sententia amplius expliiatur, quum cuti- 

 cula nihil aliud esse proponatur, nisi cellula cmbryonis ancta 

 nee dcleta. In hac enim cellulas in cellulis formari constat, 

 quae explicatioue provenieute, infinitis partitionibus; contiuuo 

 iueremento totara tandem efficiuiit plautain, Ista membrana 

 eellulae embryonalis primordialis sive pars summa tubi polli- 

 naris, seeundum Hartigium plautain inducit etiam per- 

 fectani, utriculi iustar ingentis, cujus in cavo universi orga- 

 nismi tela, quasi complexus cellularum seeundariarum , repe- 

 riatur. Cellula aulem haec primordialis contiuue distenta sto- 

 mata claudit, supra gemmas et radices, pilos, aliasque pro- 

 tuberantias inducitur, quin germen et ovula involveus in ca- 

 nalem stylinum intrat. (Beiträge zur Entwickelungsgeschichte 

 der Pflanzen. Berl. 1843.) 



Praeter Hartigium Karstenius eidom assentitur do- 

 ctrinae , singula aecuratius denionstranSj eamque ad erypto- 

 gamas, inprbnis algas et fungos referens. (Die Hüllhaut der 

 Pflanzen. Botau. Zeitg. 1848. No. 42.) Liquoribus endosmo- 

 sin afficientibus de gemmis , alabastris , quin de planta tota 

 embryonali continuam detraxit pelliculam, apice tan tum radi- 

 cnlae perforatam, id quod etiam Hartigio contigerat. Lineas 

 caelatas vel reticulatas posterius in cuticula cernendas non 

 derivat ab ejus ex cellulis singulis geuesi, sed ex incrassa- 

 mento iuaequali; suppositiouera exeretiouis deineeps induratae 

 eo refellit, quod cuticula etiam in aquaticis plantis et uni- 

 cellularibus et minimis, quin in embryone intra liquorem amnii 

 obseryetur. Hinc conclusionem colligit, istam cuticulam, quam 

 nominatione maxime idonea „ Hüll h a u t " afficit , cellulam 

 esse totius plantae matricalemj continenter adauctaiu. 





