362 



tium, ecalcaratorum coronant, huncce persecntns siim evolu- 

 tionis processum. — Snpra epiderraidera papillosam, magnis in- 

 structam cytoblastis; qualis invenitur in gemmis perparvis, 

 singuli efferuntur pili, primiim rotundati , cylindrati (tab. II. 

 fig. 15 b.), deiude acuminati, conici (fig. 15 a.), ex uua coii- 

 stantes celJula. Iuterior eorum membrana denso induta est 

 protoplasmatis Strato, globosmnrjiie vel cllipticum araplecti- 

 tur nucleum, primum centralem, totins cellulae lumen fere 

 explentem, cellulis extensis, cytoblastns niio haeret parietis 

 latere; qni fit parietalis (fig. 15); lato protoplasmatis circum- 

 datur indumento, quod colliculi instar transducitur supra einn; 

 hinc protoplasma in fascias latas, ramosissimas, reticulatas 

 excnrrens, totum cellulae permanat cavum (fig. 15 b. c.)j il- 

 lud affert phaenomenon, quod succi in cellulis circulationi in- 

 ditur nomine (Schieiden 1. c. pag. 308). Nee difficile 

 amniculos protoplasmatis continuo mutatos observatu , quum 

 inter delineandum defleetant singuli , vel desinant (confer. 

 Mohlius, „über Saftbewegung." Bot. Zeitg. 1846. p. 73). 

 Pauliati tu magis granulosum fit protoplasma; cytoblastns, in 

 quo plures saepe cernuntur nucleoli (fig. 15 a. g.), quamquam 

 cellula nunquam partita, globosa obtegitur conglomeratione 

 (fig. 15g.) et fasciolae reticulatae eotenus teruuutur dissolu- 

 tae, quod granula iis contenta aequabilius dispertiautur supra 

 parietem cellulae interiorem (fig. 15). 



Paullo post delineamenta cellularum adhuc direeta pun- 

 ctillis eleyatis asperata cernuntur: id quod grauula non am- 

 plius interioris esse membranae, sed in exteriore comparere 

 cuticula demonstrat (tab. II. fig. 15 g.). Num vero gnmulo- 

 rum supra cavum cellulare dispersus proxime cohaereat cum 

 granulis extra apparentibus et quomodo , id certo diseeptare 

 nequeo, quum prima harum verrurularura vestigia puneli 

 exiguitatem fere excedant et cuticula pertinacissime omnibus 



