365 



vel iu peristoraii apud mnscos deiitibus observatur (fig. 13). 

 Reageutia chemica granula et fasriolas eodem modo affieiuut, 

 quo ipsam cuticulam; acido snlphurico haud facilius dissol- 

 vuntur, et jodina eodem colore flavo, paullo magis iutenso 

 perfunduntur. Sicuti epidermis de petalis Maren»* poetici 

 detracta cuticnla obtecta est tenera, in qua liueae undulatae, 

 caelatae, radiatiin dispositae ad siugulas fere respondent cel- 

 lulas subjectas. Acido sulphurico nee non jodina additis, cel- 

 lularum epidermoidearum parietes ut solent coerulei fiuut, cu- 

 ticula flava, lineamentis fere fulvis; in acido percoetae delen- 

 tur cellulae, cuticula tenerrima integra relicta, liueolis fere 

 immutatis. Diutius si coxeris, cuticula ipsa nigrescens dele- 

 bitur; lineae caelatae etiam in carbone sunt conspicuae. 



Similem, quem modo de DelpJiinio palmatijtdo exposui, 

 etiam in aliis observavi pilis processum : scilicet statum lae- 

 vem, punetatum et striatum cuticulae, alium alii succedentem; 

 ubivis lineas observavi caelatas, aetate minore diduetae cer- 

 nebantur verrueulae; quin in iisdem pilis cellulae superiores, 

 modo formatae, laeves erant vel verrueulis asperatae, dum 

 iu ntriculis inferioribus, aetate majoribus eminentiae jam erant 

 conglutiuatae et in fasciolas longitudinales extensae : sicuti in 

 pilis foliorum apud Piectranthum fruticosum (tab. II. fig. 1. 

 3. 2.): iu quo etiam id observabatur, imam cellulam^ etsi 

 maximam, omnibus orbatam esse protuberantiis (fig. 2 a.); 

 non raro etiam in pilis satis excultis nullas explieaverat cu- 

 ticula signaturas. 



Atque oraniuo delineamenta in telis epidermoideis repe- 

 rienda, quamquam figuris maximc discrepantia^ ex hac ratione 

 liceat ordinäre: quippe quum singula stadia, quae iu pilis 

 Delphinii percurruntur, in aliis non amplius mutata persistant. 

 Laevis saepissime permanet cuticula, et in pilis, inprimis 



