378 



sit indumento , in dubio relinquo , theoreticae adhuc magis 

 quaestioncm cogitationis, quam observationis empiricae. 



Qua de causa disquisitiones meae Hartigii K'arste- 

 niique doctriuis quodamraodo favcre videutur, quae cellulam 

 totius plantae matricalcm sub cuticulae specie contiuenter po- 

 nunt adauctam. Tarnen huic suppositioni plures repugnare 

 videutur observationes. Primum: cur non constat cuticula 

 ex cellulosa, dum cellula totius plautae matriculis, vel em- 

 bryonalis, ut omues, ex hac materia fuerit constituta? Haec 

 objici possit nota, ex Mohlii disquisitionibus aetate cellula- 

 rum magis provecta etiam strata cellularuin vulgaria, e cel- 

 lulosa siue dubio constantia, alia perfundi solere materia, 

 quam dicunt incrustantem , intusque tautopere immutari, ut 

 difficillime coeruleuni adipiscautur colorem. Quum vero ex 

 Hartigii quidem hjpothesi cuticula omnium cellularum esset 

 autiquissiiua, reactionem cellularum recentium prorsus non 

 amplius osteuderet. 



Altera haec est dubitatio, num celhilae unius tarn imma- 

 nis sumi possit extensio. Sed et haec fortassis rejici possit^ 

 quum omnino plurimis quidem cellulis definitus innatus sit in- 

 cremeuti modus , etiam nutrimento sufficiente , nee ulla per- 

 spicua causa, quae termiuuiu constituat augeudo. Attamen 

 non desunt exempla, quae singulas cellulas, praesertim non 

 definitis conteutas telis, multo magis, quam solent, extendi 

 demonstrant; pilos profero simplices, saepe longissimos, Cha- 

 rarum articulos , Vaucheriarum utricnlos, libri iibras, tubum 

 pollinis; utriculum embryonalem Phaseoli vulgaris etiam in 

 maturis inveni semiuibus, non resorbendo deletum , sed con- 

 servatum, saeculi instar contorti, superue aperti, plicati, 2 — 

 4 lineas diametro excedentis, ad maximas profecto cellulas 

 pertinentis. 



