390 



cilato loco in discissione articulorum descripsi, ratio cer- 

 tissime refellit suppositionem cuticulae , siie mucilagino- 

 scte sive gelatinosae , cui plurimi quidem assentinntur; quin 

 ipse Schleideuius (Gruudzüge II. p. 35.) quamquam pul- 

 cherrirae depinxit cnticulam, a Naegelio et Meyenio in 

 figuris Spiro gyrae quininae neglectain. (Cf. Pflanzeupbysiol. 

 III. fig. 10. tab. X. et „Neuere Systeme der Algen" tab. III. 

 fig. 22— 25.) 



Formam cuticulae hactenus tractatara praecipue pilis Pha- 

 ncrogamurum niaxime esse analogani, nemo est qui neget; 

 id qnod etiam delineamentis probatur in Confervoidcarum 

 cuticula provenientibus. Nam et laevis quidem est cuticula, 

 u t apud Ulothrices, Oedogonia plurima; aut liueis striolata 

 creberrimis, longitudinalibus , Tradescantiae fere sitnilibus 

 (tab. II. fig. 5.): sicuti in Confervis majoribus velCladopJio- 

 ris (C. glomeratci) fraeta al.); aut granulis obteeta est per- 

 parvis, id quod imprimis in cuticula Nitellarum, quod ad 

 themicam et physiologicam rationem Confervae glomeratae 

 plane cougrua, observavi (conf. „Goppert und Cohn über 

 die Rotation des Zelliuhalts bei Nitella flexiUs" Bot. Zeitg. 

 1849. tab. X. fig. 2.). Apud VaucJieriam Dilhvynii et ßo- 

 trydium simileni Kützingius descripsit struetnram (Phycol. 

 geuer. p. 87.). Haud seid an etiam Euastrorum vel Closte- 

 riorum buc refereudae sint asperitates superficiei, ex parte 

 cavae. 



Historia evolutionis cnticulam in Confervoideis tamquam 

 cellulam probat matricalem, primordialem, cujus in cavo in- 

 geuter adaueto cellulae plurimae seeundariae sunt conforma- 

 tae. Vita enim unvi versa Algarum harum eo fere contine- 

 tur, quod utriculus cellulae primordialis contineuter moleculas 

 excernat cellulosae, ad membranam ejus primariain iueras- 

 sandam consumtas, Utriculo primordiali Mohl. divisione 



