391 



spoiitanea bipartito, utraque pars per totum ambitum lamellas 

 excernit cellulosas, membranae matricali inaximam partem 

 arcte applicatas, ut ad eam iucrassandam videantur afferre; ad 

 chiasmata geniculorum cellulariim sese attingunt membranae 

 secundariariim, et plus minus constringuntur, dum laniellae 

 cellulae matricalis prius formatae pontis instar supra con- 

 strictionem directo continuautur. Explicatione provenieute, et 

 cellulariim matricaliura et secundariarum augeutur et incras- 

 6antur membranae: id quod jam pulcherriiue a Mohlio est de- 

 scriptum. (Ueber Vermehrung der Pflauzenzelle durch Theiluug. 

 Verm. Sehr, p. 362.) Notabile, quod cuticula propria, ad 

 aeidum sulphuricum atque jodiuain singulari eximia ratione, 

 non eunetam tenet membranae diametrum supra articulorum 

 constrictioues continuo distentae, aetate magis proveeta cras- 

 siusculae; extiina tantum hujus membranae lamella, eaque 

 semper tenerrima, naturam probat jam satis superque rela- 

 tam; reliqua atque crassior pars aeidis adhibitis non in vesi- 

 cae modnm intumescens, in lamellas eomparet digesta; jodina 

 addita coerulescens, deineeps dissolvitur. Quibus observatio- 

 nibus videtur deraonstratum, non universam cellulae primariae 

 membranam in substantiam culiculae irainutari, sed illam tan- 

 tum lamellam extimam, quae proxime aquara attingat. Ex 

 parte haec strata cuticulae subjeeta non ad membranam cel- 

 lulae primariae vel sporae, sed ad cellulas matricalis poste- 

 rioris generationis refereudae videantur, quae et ipsae con- 

 servantur; ita ut peridermis Confervae, e lamellis cellulosae 

 crassioribus et ex Strato tenerrimo , superficiali non ex cel- 

 lulosa coustante composita, quodammodo sit analoga illi, quam 

 Mohlius de Visco albo descripsit, strueturae. DeCoaferva 

 glomerata quidem contendit Mohlius involucri generalis 

 superficiem etiam stralo tenero, lubrico esse indutam, quod 

 aeidis saepe inaequaliter turgeat et multo magis intumescat, 



