536 



majores: petala pulchre sed tarnen haud intense flava, satis 

 conspicue venulosa, ad unguem paulo saturatiora, extus ver- 

 sus baßin rugulosa, staminibns dnplo longiora. Foliola sunt 

 sub finem aestatis supra fere decalvata et magis viridia. 



Obs. 1. P. cinerea Chaix in Vill. prosp. p. 47, quam 

 in loco indicato ipse cum praecedente specie observavi et,vi- 

 vam in hortum attuli, planta est paucis cognita a P. vestita 

 mea et a P. cinerea auct. certe distinctissima. A P. ve- 

 stita diguoscitur praesertim: laciiiiis exterioribus apice sae- 

 pissime iticisis , petalis oblongo-obovatis longioribus quam 

 latis vix margine eontiguis acute nee obtusissime emargina- 

 tis, antheris conspicue majoribus stylos longiores numerosio- 

 resque parum superantibus, carpellis conspicue majoribus ma- 

 gis rugosis leviter carinatis, foliolis oblongo-obovatis den- 

 sius stellatim pilosis fere ut in P. subacauli L. cinereo- 

 cauescentibus saepe circum circa serratis dentibus utriuque 4 

 — 8 (et igitur 17 in totum ut a Chaix ipso notatur) breyibus 

 adpressis, caulibus petiolisque pilis longioribus patentibus vil- 

 losissimis. 



Obs. 2. P, cinerea auct. germ. et gall. , quae in Ger- 

 mania et Alsalia crescit, mihi videtur a praecedentibus dua- 

 bus speciebus diversa. Ab utraque statiin diguoscitur caulinm 

 petiolorumque pubescenlia fere adpressa nee patentissima. A 

 P. vestita foliolorum forma et iuduuiento magis canesceute 

 praesertim recedit. A P. cinerea Chaix differt: laciiiiis ca- 

 licis integerrimis, petalis latis obovatis eontiguis, carpellis 

 minoribus, foliolis minoribus magis euneatis minus crebre den- 

 tatis. Haue, nisi alterum jam fuerit ei impositum P. leuco- 

 phaeac nomine saluto. 



34. Wotenislla vivariensis Jord. Pedunculis laxe pu- 

 bescentibus brevibus erectis flexuosis , calicis hirsuti laciniis 



