551 



2. De sporae facultate germinandi. 

 Medio mense Martio sporis maturis e spica Equiseti 

 arvensis L. snniptis ollain terra humida repletam aspersi, 

 eamque rase vitreo obtectam prope fenestram habui ; lux igi- 

 tur per totum diein adfuit. Jam proximo anno experimenta 

 de germinatione sporarura E. arvensis L. institui , et iuitio 

 fortuna mihi favit, sed nimio calore proembryones uno mense 

 praeterito deleti sunt. Frustra E. Telmatejae Ehr. sporas, 

 quae ne sex quidem menses in herbario fuerant, disseminavi ; 

 nam sporae non germinaverunt. Hac aestate inveni, sporas 

 E. limosi L. et E. Telmatejae ne quatuordecim quidem die- 

 rum, quas ob haue causam tentavi, fere omnes non jam ger- 

 minare potuisse; cujus facti causa videtur haec esse: sporis 

 enim sub microscopio obserratis, colorem viridem in griseuin 

 mutatum et sporodermidem exteriorem ab interiore ita secre- 

 tam inveni, ut haec in illa laxe suspensa esset; ex quo fa- 

 cile causa intelligi potest, cur nunquam in agris vel aliis 

 locis proembryones Equisetorum inveniamns, dum Filicum 

 et Muscorum proembryones aptis locis minime rari sunt; 

 nam conditiones tales sunt, ut ex Equisetorum sporis pro- 

 embryones rarissime evolvi et hi se excolere possint ; acce- 

 dit, quod calore nimio facillime perduntur; sed sporae ex 

 sporangiis nllius vivi Equiseti sumptae adhuc semper mihi 

 germinaTerunt, dummodo quoque tempore satis humoris et 

 umbrae adesset. Sporas Equiseti arvensis L., limosi L., 

 variegati Schleich., Telmatejae Ehr., pratensis Ehr., pa- 

 lustris L. , silvatici L. tentati et in omnibus eundem germi- 

 nandi modum observari. 



3. De ratione, qua sporarum sementis facienda sit. 

 Antequam de germinatione ipsa dicam , rationem descri- 

 pturus sum, quae mihi aptissima videtur esse ad primordium 



