55? 



Proembryon igitur praeiipue incremento terminali crescit. In 

 Universum partitio transversa, proembryone adulto, frequen- 

 tissima est. Totum incrementum et forma proembryonis 

 ex duabus rebus p endet , primutn ex partitione trans- 

 versa et longitudinaU et deinde ex cellularum facullate 

 in quamcunque regionem sese extendendi. 



Quatuordecim diebus praeteritis, ex quo sporas sparse- 

 ram, proembryon in sex vel Septem cellulas erat partitns 

 (fig. 27. 28. 29.), ejusqne apices fere semper bilobi erant; 

 singulis cellulis in diversas regiones sese extendentibns, saepe 

 formam gibbam habebat, itaque nonmillae proembryonis par- 

 tes non ex simplici cellularum Strato constabant. 



Adhuc proembryon nna radicula praeditus erat, quae ab- 

 jecta sporodermide exteriore statim exstiterat, sed nunc eo- 

 dem modo una vel duae novae radiculae formabanturj ulla 

 enim proembryonis pars in modum papillae se extendebat 

 (fig. 31.) et sensim in radiculam longissimam granis mucosis 

 repletam producebatur; postea haec radicula dissepimento a 

 proembryone ipso secernebatur. Saepe observavi quamque 

 proembryonis partem aptam esse ad radiculas formandas ; nam 

 non raro radiculas prope apices proembryonis inveni, inferiore 

 ejus parte deleta. 



Duobus fere mensibns praeteritis proembryones tantam 

 magnitudinem assecuti erant, ut singnlos eorum lobos etiam 

 microscopio non adhibito cognoscere possem; fonnam nonjam 

 planam, continuam habebant, sed multifidam, saepe gibbo- 

 sam; magna vis radicnlarnm aderat, apices proembryonnm 

 profunde brlobi esse solebant. (Fig. 35. 36.) Hoc tempore 

 magna vis proembryonum mihi periit; Muscorum enim pro- 

 embryones, quos Vaucherus confervas habuit, adeo aueti 

 sunt, ut Equisetorum proembryones exstinguerentur; Nostoc 



