41 



CALLITHAMNION. 



GenüS a Lyngbye constitutum et in speciebus Algarum 

 receptum nna cum Griffithsia Ceramio esse rejungendum mo- 

 net Gel. Dubj. Nee infitiendura summam esse illius cum Grif- 

 fithsia affiuitatem; structura frondis fere eadem, sed uterque 

 fructus dlversus. Favellae enim verticillo involucranti nou 

 teguntur, nee ut saepissime in Griffithsia ad apicem ra- 

 muli pedicellatae proveniuut, sed ad inferiorem ramulorum 

 partem vel in axillis sessiles, intra pericarpium hjalinum 

 varie lobatum seraina numerosa geruut, SpJiaerospermia 

 ad apices ramulorum subvage disposita, plerumque pedicel- 

 lata et a forma sphaerica plus miuus aberrantia (nee, nt in 

 Griffithsia, ad latus internum involucri yerticillati numerosa, 

 sessilia et sphaerica). Ramos fructigeros Callithamnii esse 

 involucro Griffithsiae analoges lubenter concedam; est vero 

 evolutiouis gradus diversus, cui si nullam tribuimus vim, 

 omnis saue toUitur partium Algarum dilTerentia. Quis enim 

 in Calllthamniis trausformationem ramnli in „Capsulam" et 

 cellularum in sporidia non observaverit, quis in Algis etiam 

 supremis ( ex. gr. Sargassis ) foliorum in vesiculas et apothe- 

 cia transitum evidentissimum non viderit. Licet itaque in 

 nulla familia metamorphoses evidentiores ^ tamen gradus di- 

 versi constantes et in generibus struendis summi momenti 

 characteres existimandi sunt. Griffithsiam igitur a Calli- 

 thamnio bene diversam existimarem; ab utroque structura 

 frondis diversa longius distaut Ceramium et Spyridia. 



Quare Gallith, pedicellatum a genere exclusum et nna 

 cum C. Perreymoudii Duby in viciuia Griffithsiae corallinae 

 et Gr. setaceae relatum vult Gel. Duby plane iguoro, Qua- 

 lem enim fructificatiouem illarum hucusque cognoviraus, ne 

 nngue a Callithamniis discrepat. Nee arcta affinitas Griffith- 

 siae multifidae cum Callithamniis nobis apparet, licet huic 

 opinioni Duhyanae assecla videtnr Cel. Montagne, qni ut 



^ 



