„ ^ 517 



rem cariuam, qualeiu in Piuis foliis teiuid coiuparart; licet. 

 E stcrigmatibus prodeant petioli lircvcs crassi, quibus folia ipsa 

 artlculatim iimata suut, hiiic alias seinpcrvireritia sicca fa- 

 eillimc dectdunt. lu pluribus soricbus posita sunt folia, api- 

 cibus magis miuusve sursum vcrsis. Gcmmae tcgrucutis scariosis 

 iuvolutac, quoram quaedam, dum gemma iucrescitj rumpuntm 

 ita ut auterioi- pars elcvetur et gcmmae iuliacrcat. Gcmmae 

 turloDum uaturam vix habeut, iiam folia jamjara explicala 

 sunt, cum ramus proloiigatur. Amcuta mascula ad basin 

 ramorum anuuorum et adultiorum prodeuut, siugula c gemma 

 foliis destituta sed tautummodo tegmeutis scariosis iuclusa. 

 Strobili ut in praecedente geuere; bracteac dcmum obsoictac; 

 squamae e tribus lamiuis connatis compositac, duabus inte- 

 rioribus et tertia exteriore duas iuteriores amplectente, ut io 

 praecedente genere, sed hacce tota deplauata. Semina dno 

 in singula squaraa, alata. Cotylcdones plures. 



Arbores raagnae, ramis pyramidalis subvcrticillatlm 

 positis. 



Piceam vocavi cum antiquissimis Botanicis omnibus 

 praeter Dodonaeum. Hunc Linnaeus secutus Abielera vocavit. 

 Nomen Linnaeanum non mutarera, nisi Du Roi et Pottius 

 iuitium fecisseut, quos multi alii secuti suut, ita ut par sit 

 ratio, quos sequi velles, 



1. P. excelsa, fol. recliusculis subtctragonis mucro- 

 natis viridibus, strobilis longis, squamis rhombcis apicc 

 impressis subemargiuatis. 



D. Folia 5 — 6 lin. longa. Strobili 5 — 6 pollicares 

 cylindrici. 



P. excelsa Lam. fr. ed. 1. 2. p. 202. P. vulgaris 

 Abh. d. ßerl. Aliud, f. 1827. p. 180. Abies excelsa De- 

 cand. fr. 3. 275. Plnet. Wohurn. 87. Loud. arbor. brltt. 

 4. 2293. Pinus Abics Linn. W. E. 990. Berl Bcmmz. 

 221. E. a. 2. 410. Lamb. P'm. 59. t. 35. 



