526 — 



Arborcs raagnae, ramis pyraraidatis subverticillatis, ut 

 in praeccdente genere, quibusciim habitii plane conveniunt. 

 Folia basi ipsa, ncc petiolo, dilatata sterigmati artieulatim 

 imposita sunt, hinc uon ita facile decidunt, ac folia Piceae 

 et si decidimt cnm basi dilatata delabuntur; ceterum semper- 

 vircntia. In pluribus seriebns ntiqne poaita inveninntur, at 

 versus dno tantum latera couversa, nnde disticha videntiir 

 nee sunt. Celernm plauiuscula, siilco per mediam partem 

 pa"-iuae 'superioris decnrrente, ciii opposita carlna eminens 

 in pagina inferiore, raarginibns paulluliim reQexis. Amenta 

 mascula c gemraa prodeuut, uonnisi tegmeutis scariosis nee 

 foliis cincta, in axilla foliorum rami adulti posita, approxi- 

 niata. Strobili itidem ex axillis foliorum prodeunt sessiles; 

 bracteae squamas saepe superant saepe his adnatäe, a basi 

 tenui in larainam foliaceam dilatantur cujus nervus in mu- 

 cronem exit magis minusqne exsertum, rectum aut reflexum; 

 squamae ipsae cum seminibus decidunt, rhachi persistente, 

 ipsae e duabus larainis constant per nervum connatis sursum 

 dilatatum, margine separatim in ambitn adnato; quae omnia 

 suadeut genus a praecedente separare. 



Quare Abietem vocavi v. supra ad Piceam. 



1. A. pect'mata, fol. oligostichis apice acciso subtus 

 lituris latis albicantibus , strobilis longis, bracteis squamas 

 superantibus. 



D. Folia ad 15 lin. longa aequilata. Strobili 8 poU.; 

 bracteae mucrone exserto. 



A. pectinata Cand. fr. 3. 276. Pinet. Woburn. 165. 

 A. alba M'tU. Dkl. n. 1. A. excelsa Abh. d. Berl. Ahad. 

 f. 1827. 183. Loiid. arb. br. 4. 2329. Pinus Picea Linn. 

 W. E. 989. Berl. Baumz. 217. E. a. 2. 410. Lamb. Pin, 

 69. t. 40. Pinus Abics DuRoi Harbk. ed. PoU 2. 138. 



Hab. in sylvis Europae mediae cum Picea excelsa 

 sparsim, in Germania haud ultra Saxoniam versus Boream, 



