75 



chio P. varians dicta) suam natiirain yersat: in solo aprico sat 

 fertili illi sunt caules erecti , in locis vero umbrosis huinidis etc. 

 ob debilitatem adsurgunt et interdum fere decumbunt, ubique 

 vero vix folia radicalia superant. P. chrysauthae caules in pri- 

 niordiis semper erecti , serius Interdum magis mlnusve declinan- 

 tur, at folla radicalia in quocumque situ longe excedunt. In 

 plantis slccatls, ubl caules abscouditi v. evecti, decumbentes, 

 adscendentes 1. erecti interdum minus discernuntur, folia radi- 

 calia characteres optimos praebent. Sunt enim P. heptaphyl- 

 lae et thuriugiacae folia plerumque septemnata , interdum 9 — 5 

 uata, at foliola in illa inciso-serrata, in hac grosse serrata et 

 multo majora. P. chrysantha gaudet foliis radicalibus quina- 

 tis , vix unquam septemnatis et foliolis grosse serratis , Ulis P, 

 thuringiacae similibns, at evidentius subpetiolatis. Decies re- 

 iterata satione uulla characteres mutavit. 



Rannnculus aconitifolius L. /?. medtus. An R. aconiti- 

 fol. intermediusDC. ? Noster differt cumprimis stylis rectis apice 

 recurratis et in quibusdam reyolntis. Pro specie diversa nun- 

 quam habui. 



Satureja montanah. ß. subsptcata; Saturejam subspi- 

 catam, quam in catalogo plantarum exsiccatarum anno 1806 

 edito priraus distinxi (serius ab aliis sub nominibus S. pygmaeae, 

 hyssopifoliae et illyricae promulgatam) nunc varietatem S. mon- 

 tauae in solo aprico natam habeo , cum in solo frigidiore inter- 

 dum jam secunda satione in S. montanae formam redeat. Ad- 

 sentit etiam Teuore in Syll. Fl. Neap. p. 278. Insuper eodem 

 jure (ut S. subspicata et variegata) plures aliae formae S. mon- 

 tanae distingui posseut. 



Vicia bicoJor Bh. a. annua ß. armenia y. hiennis L. 

 Varietas Armenia est planta bienuis priore et posteriore auuo 

 tloreus et fructificans. V. biennis L. anno priore sterilis. 



