474 . 



ccuti-viridia, 5 — 6 liu. longa, medio 2*/2 — Sy^ lin. lata, 

 dorso ncrvis multls acutiiiscule prominulis siibparallelis lon- 

 gitiidiiialitcr striata v. potliis riigoso - sulcata, margiue pilis 

 albidis brevibus dcusis deminu cvancsceiitibus barljato-ciliala, 

 caetcrum omiüa utriuque glabra. Flores per totos ferc ra- 

 luos sparse nascentcs, 9 — 11 lin. longi, tnbo subülifornii 

 fauceque oblongo- inflata piibc brcvi adprcssa flavcsccnte pi- 

 losiusculis, lirabo patente, laciniis 1 — 1 *y^ lin. longis (in 

 sicco fnscis ) extus medio tantum pilosiusculis, sqnamis 12! 

 tcrnatini sinubus insertis lobos subaeqnantibus v. vix diniidio 

 brevioribus lincaribus subaciitis llavis, sctularnm Corona den- 

 sissima sericco-nitcute nnnc fcre aurea nunc pallidiore. An- 

 tlierac S. Dregcauae. 



Dcscriptio Mss. a cl, ßarlliug ad specimiua Lichtcu- 

 stciniaua autograplia aliaqne a Mundt et Maire Iccta^ in 

 Museo Berolinensi servata, facta, accurata a specim. nostris 

 tantummodo recedit „foliis, inprimis jimioribus, villosis, dc- 

 inura calvesceutibns;" — caeternm vcro adeo congrna, ut de 

 identitate spccifica dubitare vix possimns. Folia quidcm di- 

 cnntnr „ sparsa", sed verosimiliter ex crrorc. — Plantae 

 liabitus, praecipue folia, fere omuino S, lucentis , sed haec 

 jani floribus brevioribus et glaudularum uunicro facile distiu- 

 gucuda. 



Obs, S» villosam Wickstr. I. c. p. 288 (nobis plane 

 ignotam) quainquam ipsc cl. anctor cum S, chrj/santha for- 

 san idciiticam suspicatur (1. c. p. 293) satis diversam crcdo : 

 „foliis 3-nerviis albo - hirsutis, florum laciniis lauceolatis 

 .icuniinatis" etc. Proximc dcnique, praeter scqnentem, affinis 

 videtur S, tomentosa ^iit. II. Kew. ed. 2. 1. p. 271. Andr. 

 Bot. Repos. t. 334. Poir. in dict, onc. snppl. 5. p. 259 (sp. 

 nobis itidem haud visa) quae tarnen jam lloiibns folio bre- 

 vioribus differre videtur. 



