479 



(noc 4) foliis angustioi'ibns, loiigioribns, (4 — 8 Hn, longis) 

 magis complicalls, apiceni versus atteniiato-acuminatis, ju- 

 nioribns longioribiis longius albo-ciliatis , dorso plornmquc 

 nitcntibiis pallide cincreo- v. quasi glaucesceuti- viridibus; a 

 S. longf/lora vero , cui folioruin forma propius acccdit, di- 

 stlnguitur foliis summis sterilibus, ultra ilores comam termi- 

 nalem forraantibus, et floribus brevioribus, folia nunc vix 

 aequantibus, nunc parum (ad summura dimidio ) longioribus. 

 Habemus quoque formam foliis angustioribus (vix 11/2 lin. 

 latls) ad S. virgatam ralde accedentera, sed certe tamen ab 

 oa distinctam foliis acumiuato-acutis (6 — 8 lin, longis) mi- 

 nus patnlls, floribus longioribus (circ. 6 liu. longis) etc. 



Obs, S, ciliata Latn, 1. c. nobls vidctur delpnda; 

 dcscriptio enim a S, striata^ parum discrepat, sed squama- 

 rum faucis numerus sileutio practeritus est. Qnae vero snb 

 nomine illo in Hb. Lamarck. vidi spccimina a S. luccnfe 

 distinguerc nequaquam potui; neque ramulos glabros, neque 

 folia juniora subtus pubcrula (qualia a Poiretio ].c. indiran- 

 tur) ostendunt. — Lamarckius S, ciliatam suam cum Pas- 

 serina ciliata, Linn. (H. ClifF. p. 146. sp. pl. p. 514) iden- 

 ticam esse suspicabatur, ad quam Linnacus iconem Burman- 

 nianam Afr. t. 47. f. 2. cilat; sed baoc potius ad 5, slria- 

 tam aut hirsutam refcrenda nobis vidotur. — Num S, ciliata 

 Andr, Bot. Rep. t. 139 (et t. 149, a Poiretio 1. c. cum? ad 

 S. ciliatam ß. citata) ad S, lucentcm, aut S. striatam, aut 

 ad S. virgatam (ad quam a nounullis citatur, 'cfr. Wickstr. 

 I. c. p. 286.) sit referouda, iconibus hisce nobis non suppc- 

 tcntlbus dijudicare non audeo. 



13. S, longißora^ Lam,[ ili. 1. p. 314. t. 78. (pessimal) 

 Poir. in dict. enc. 7. p. 476. Wiqkstr. I. c. p. 292, ramo- 

 sa, ramis gracilibns subsimplicibus apice 4-gonis puboru- 

 li3; foliis oppositis, adprcsso- imbricatis v. dcmum semi- 



