tatem dehlscens, tarnen Ambrariae perlcarpium cap- 

 sulam diximus indehiscentem^ quum Ambrariae pe- 

 ricarpio transllus demonslretur a fruclu dieocco 

 Stellatarum ad capsulam Spermacocearum. Pseudo- 

 iriloculare dicendum est Ambraiiae pericarpium, 

 quum loculus s. d. intermedius re vera non sit lo- 

 culus; loculi enim notio a relatione ovuli vel ovu- 

 lorum ad pericarpium petenda est, •^- 

 Obs. 3. Monente III. Reichenbach (in litt.) Nenax Gaerln. 

 1. c. ad Ambrariam nostram pertinet. Egregie qui- 

 dem character Gaertnerianus a fructu desumtus cum 

 ' Ambraria convenit. („Bacca exsucca infera, in me- 

 dlo vacua: loculamentis fertllibus parictallbus, mo- 

 nospermis." Gaertn. I. c.) 



3. PhyUis. h. 



Galopma. Thunh. Diss. nov. pl. gen. I, p. 3. — Diss. 



nostr. de Rub. cap. p. 18. 

 Flores hermaphroditi. Calyx ovarüs adbaerens, limbo 

 minutissimo aequali subnuUo vel bilobo. Corolla mono- 

 petala, profunde 4 — rö-partita, tubo subnuUo, laciniis li- 

 nearilanceolatis, obtusis reilexis. Stamina 4 — 5 basi co- 

 roUae inserta; anlherae pblongae subtetragonae, apicl fila- 

 mentorum brevium basi latere affixae, ideoque erectae. 

 Germen calyci adhaerens ut in Anlhospermo, slylis 2 (con- 

 natis?), stigmatibus longis hirlis, constans ex ovarüs 2 in 

 ^chaenia £»beunlibus, dorso convexa, commissura planius- 

 cula vel subconcava, styli et calycis rudimentis coronata. 

 Achaenia PhylUdis a dorso compressa, Anthosperrai magis 

 pd raphen. 



Qbs. 1. Phyllidi L. consociandam censuimus Galoplnam 

 Thunb. , quum haec gencra, habitu egregie conve- 

 nientia, nonn^si c^lyce et staminum numero sint 

 diveysa. 



